oYunCu GüNlüğü

Fringe

2010-04-09T23:50:00.004+03:00

Fringe geliyor!

TNT dizilerde olan atağını sürdürüyor. Cnbc-e ve E2 neden bu kadar ortalığı boş bıraktı bilmiyorum ama TNT, Lost ve House'dan sonra Fringe'ı yayınlamaya başlıyor.

Lost'u yaratan amcanın son dizisi Fringe, gizemli ölümleri araştıran bir FBI ekibini anlatıyor. Dizi içinde bir sürü soru işareti ve fizik/bilim hatta mistisizm konuları her Abrams dizisi gibi olmazsa olmaz.

Lost'u izleyemedim bir türlü, gitmedi, sıktı. Herkes gibi günde 2 bölüm değil de, her hafta 1 bölüm izlemeye çalıştım, beceremedim. Çok sıkıcı haftada bir izleyince. Umarım bu daha iyidir.

Fringe her Pazartesi, yeni dizi kanalımız TNT'de 23:30'da ekranlarda. Israrla izleyiniz. Ben de internetten filan değil, direk TV'den izleyeceğim.

Monster Hunter Portable 3rd Geliyor!

2010-03-30T20:34:00.004+03:00

Bitti sanıyordunuz değil mi?

Psp'ye çıkan Monster Hunter Freedom Unite ile yaratık avı bitti sanıyordunuz?

Yanıldınız. Çünkü Capcom amcalar yeni bir açıklama yaparak, en çok para kazandıkları Canavar Avcısı serisine yeni bir oyun yaptıklarını duyurdular.

Tabii ki ilk önce Japonya'da piyasaya çıkacak bu yeni oyunda, yine bol bol yaratık kesip, çıkan malzemelerle yeni silah ve zırhlar yapmaya çalışacağız. Oyundaki Felyn sistemini daha geliştirip, yeni bölgeler ve yaratıklar eklemişler.

PSP'mdeki analog kolumun iki defa kırılmasını sağlayan bu oyunun, İngilizce versiyonunun ne zaman çıkacağı henüz meçhul. Ayrıca oyunun trailerini de Youtube'dan izleyebilirsiniz.

Bense o çıkana kadar, Wii'ye çıkacak olan Monster Hunter 3'ü beklemeye devam ediyorum.

Hiç Kaplumbağa Beslediniz mi??

2010-03-29T22:52:00.010+03:00

Heralde sizde hayatınızın bir döneminde su kaplumbağası beslemişinizdir. Bende ortaokuldayken kaplumbağa almıştım bir çift. Fakat 1 ay dolmadan öldüler. Bu yılbaşında bir çift daha hediye gelince çok sevindim. En sonunda onlara güzelce bakabilecektim. Fakat internete girip, bu ufak hayvancıklar için ne yapabilirim diye baktığımda şoka uğradım.

Bugüne kadar onlar hakkında ne biliyorsam, yanlıştı. Özellikle onları aldığımız "akvaryumcu" veya modern adlarıyla "Pet Shop İnsanları" yüzümüze baka baka bizleri kandırmışlar.Öyle sanıldığı gibi ufacık plastik kaplarda veya fanuslarda yaşayamazlarmış.

Tropikal kuşaktan geldikleri için suları 27-29 derece olması gerekiyor. Ve bunu ısıtıcı ile sağlayabiliyoruz.

Su kaplumbağalarının doğal ortamı, büyük denizler, akarsular olduğu için; suları daima temizdir. Bunun içinde güzel bir filtre cihazına ihtiyaç var.

Doğal ortamlarında üzerlerine çıkabilcekleri kayalar vardır, bizde bunun için kuru bir alan sağlamamız gerekiyor.

Doğal ortamında kuru bölge ile suyu arasında ısı olarak az bir fark vardır, bu yüzden kuru alana ısıtıcı lamba yöneltmeliyiz.

Doğal ortamlarında yüzebilecekleri çok geniş bir alan vardır ve biz de bunu büyük bir akvaryum ile sağlayabiliriz.

Kısaca özetlemek gerekirse: büyük bir akvaryum, ısıtıcı, bir dış filtre, UV lambası, ısı lambası. UV-B lambası güneş ışığının yerini alacaktır. Normalde güneşlenen kaplumbağalar, güneş ışınlarıyla vücutta oluşan veya besinle aldıkları D3 vitaminini, kalsiyumu sentezlerler. Böylece kemikleri yumuşamaz ki bu kaplumbağalar için çok önemlidir. Eğer Uv lambanız yoksa, günde 1-2 saat güneşlenmeleri gerekecektir. Fakat güneşlenirken pencere veya akvaryum camı arkasından değil, direk güneş ışığından yararlanmalı ve çok ısındığında kaçabileceği bir gölge alanı bulunmalıdır. Güneşlenmenin bir diğer yararı ise kabuğunun üzerindeki zararlı bakterilerin ölmesidir.

Bunları öğrendikten sonra kaplumbağlarıma ne kadar kötü baktığım aklıma geldi. Fakat bize kimse böyle birşey anlatmamıştı. Biraz araştırınca öğrendim ki, akvaryumcuların bir numaralı gelir kapılarıymış kaplumbağa satışları. Herkese, bakımı çok kolay diye satılıyorlar. Düşünün, iki kaplumbağa, bir palmiyeli plastik kap ve yem 20 TL civarı. Günde 30 kişi alsa, 600 TL eder. Fakat yukarıda saydığım akvaryumu ve ekipmanlarını toparlamak istersen en az 150 TL vermek zorundasın ki bunu anca günde 1-2 kişi alır. İnsanlar ucuz ve bakımı kolay diye alıyorlar.

Türkiye'de yaklaşık olarak senede 300.000 kaplumbağa satılıyor. Bunlardan %90ı ise 2-3 ayını doldurmadan ölüyorlar. Bunların ilk nedeni, ısıtıcısız-soğuk ortamda üşütmesi veya kış uykusuna yatması. 1 yaşından küçük kaplumbağa yavruları kış uykusuna yatarsa uyanamıyor, ölüyor.

Peki geri kalanlara ne oluyor? "Kırmızı yanaklı su kaplumbağası nereye bırakılır?" diye üzerinde bol bol düşünülüp, en yakın göl, akarsu kenarlarına bırakılıyor; yada düzgün bakılması için dediğim büyük akvaryumlar kuruluyor. Tabi Türkiye'de doğaya bırakılan kaplumbağaların, bizim hava şartlarımızda ölmeleri kesin. Üşütmeseler de biri tarafından beslenmeye alıştıklarından, doğadan yem bulmayı öğrenemeden ölüyorlar.

Bize akvaryumcu amcalar tarafından anlatılan başka bir yalan ise, "Büyümezler". Hadi oradan!! Kırmızı yanaklı tatlı su kaplumbağaları 50-70 sene kadar yaşayabiliyorlar. Ve 30 cm uzunluğa ulaşabiliyorlar. İlk yaşlarında protein içerikli yemler ile çok çabuk boy atıp, akvaryumlara sığmaz hale gelebilir bu yüzden en az 70 litrelik bir akvaryum ile başlamak sağlıklı olacaktır.

Büyüklük ile ilgili başka bir sorun ise, pek çok canlı gibi büyüdüklerinde sevimlilikleri kayboluyor. Amerikada 10cmden küçük bebek kaplumbağaların satışları yasaklandığı için Pet Shop'lar kan ağlıyor. Hem sevimsiz hemde bakımı iyice zorlaşan bu büyük kaplumbağaları kimse almaz. Bir diğer problem de ufak kaplumbağadan bulaşan Salmonella bakterisi. Avrupada bazı ülkelerde, bu ufak kaplumbağalardan bulaşan ölümcül Salmonella bakterisi yüzünden bu küçük kaplumbağaların ülkeye sokulması yasaklanmış. Fakat Amerika ve Çin her sene milyonlarca minik kaplumbağa üretip, satmaya devam ediyor. Çinden tanesini sadece 25 kuruşa (ulaşım dahil) alabilirsiniz.

Peki akvaryumcular bu tatlı yaratıkların aslında ne kadar zor bakıldığını, ne kadar büyük akvaryum istediğini, sularını bir akvaryumdaki balıklardan kat be kat daha fazla kirlettiklerini bilmiyor mu? Tabii ki biliyorlar. Fakat insanlar alsın, hayvanlar ölsün, sonra yine onlara satsınlar diye bunu söylemiyorlar çünkü Pet Shop'ların bir numaralı geçim kaynağı bu minik kaplumbağalar. Aileler çocuklarına bu şirin hayvanları oyuncak niyetine alıyorlar çünkü.

Bu satışların nasıl ve nereden başladığı ile ilgili güzel bir yazı da var. Okumanızı öneririm.

Lütfen kaplumbağa almayın, aldırmayın. Bu katliam son bulsun. Hayvan hakları diyen insanlar, bir köpek ölünce bağırıp çağıranlar; günde binlerce kaplumbağa ölüyor hem de ufacık çocukların piskolojilerini bozarak. Yazık...

Batman: Arkham Asylum

2010-03-29T01:09:00.010+03:00

Evimize Amiga girdiğinde henüz ilk okuldaydım. Annemle Eminönün'den almıştık Amiga'yı ve halen çalışmakta olan ufak Sony Tv'yi. Aldığımız yer bana 2 disket oyun vermişti. Biri Too'bin isimli deli bir simitli nehir yarışı, diğeri ise Batman oyunu.

Eve gelir gelmez, odamızın ortasına kutuları açmış; tv'ye aleti bağlamış, elimede joystick'i (Phyton) alıp Batman'i oynamaya başlamıştım. Soldan sağa doğru gidip, karşıdan gelen düşmanları öldürdüğümüz bir platform oyunuydu. İlk bölümün sonunda Joker'i aside düşürüp, sonra ikinci bölümde araba ile kovalamaca yapıyorduk.

Tabi benim bunları görebilmem çok büyük zaman aldı. Çünkü oyun acayip zordu, araba yarışı neredeyse imkansızdı ve en ufak hatada bir canımızı kaybediyor, 3 canımız da bitince saatler sürecek ilk bölümün başına geri dönüyorduk. (Save filan da yok tabi) Çok uğraşmıştım BatMobile ile giderken yoldaki sokak lambalarına zincir atıp 90 derece dönüş yapayım diye.

Sanırım Ocean firmasının oyunuydu. Zaten o dönemlerde bir film çekildiyse, oyunu Ocean'dan çıkardı. Tabi pek çok film oyunu gibi sadece filmin yarattığı şöhret üzerinden satış yapmayı hedeflediğinden, pek de harika oyunlar çıkmazdı piyasaya. Ama yine de çoğu kendini oynatacak kadar iyiydi.

İşte bu oyunu oynarken, bunları düşündüm. Nereden nereye gelmişiz onca senede. Ve en güzeli de, geçmişteki ilk Batman oyunumdan sonra ilk defa başka bir Batman oyunundan bu kadar keyif aldım.

Oyunumuz Batman olarak Joker'i yakalayıp, Arkham Deliler-Kaçıklar Yüksek Hastanesine getirmemizle başlıyor. Grafikler harika, konusu güzel; etrafta keşfedilcek pekçok şey var. Özellikle karakterlerle ilgili yazılar, dökümanlar Batman'i çizgi romandan takip edenleri sevindirecek nitelikte.
Oyunun en zevkli yerlerinden biri dövüşleri. Oyun boyunca pekçok kez adam patakladığımız için dövüşleri zevkli ve sıkıcı olmayan bir hale getirmeleri iyi olmuş. Resmen bir film çekiyormuş edasıyla haraketler yapıp, korunarak, pelerinimiz ile dikkat dağıtarak, silahımız ile düşmanları çekerek dövüşebiliyoruz.

Dövdüğümüz adamlardan da yetenek puanı alıyoruz ve bunları değişik yeni numaralar için harcıyoruz. Batman amcamız gerektiğinde yukarıda bulunan heykellerin üstüne çıkıp, aşağıdan bizden bihaber geçen düşmanları yakalayıp etkisiz hale getirebiliyor. Ve bu çoğu yerde oyuna stratejik bir hava katıyor.

Ara videoları özenle hazırlanmış, dövüşleri zevkli, konusu güzel ve bence 2009'da çıkan en iyi oyun. Oynamadıysanız en eski Batman oyununun hatrına oynayın.

House MD Boxset Dvd

2010-03-28T23:14:00.005+03:00

Son zamanların en iyi dizilerinden House MD'nin orjinal dvd setleri 1,5 yıl kadar önce Türkiye'de piyasaya çıkmıştı.

İlk çıktıklarında 80 TL gibi bir fiyattan satılan bu dvd setini DnR'da görmüştüm. "Diğer sezonları da çıksın alırım" deyip başka dvdlere yönelmeden önce "Neler varmış içinde?" deyip biraz da kurcalamıştım.

Geçtiğimiz yaz ise yine DnR'da (evet çok seviyorum bu mağazaları dolaşmayı) House Md'nin ikinci sezonunu gördüm. Ve üzerinde bir yapıştırma vardı. "İkinci sezon ile birlikte, ilk sezonu da alırsanız; ilk sezon yarı fiyatına." Bu yapıştırmayı görünce çok şaşırmıştım ama gerçekten mantıklı geldi. İki sete yaklaşık 120 tl ödeyip sahip olabiliyorduk. Ve "İyiki almamışım bunları, geçen sene" demiştim. Gerçi bu olaydan 2 hafta sonra başka bir DnR'da, bu yapıştırmaların itina ile söküldüğünü görüp çok kızmıştım; o ayrı bir hikaye.

15 gün içinde gelecek denilen DnR kartımı tam 3 ay sonra alabilmek için yine DnR'a gittiğimde şok oldum. (Bu arada bu bahsettiğim DnR'lar sırası ile; Beyoğlu, Cevahir ve Bakırköy) Bir köşede pek satılmayan dvdleri toplamışlar indirime sokmuşlardı. Ve House M.D. boxsetlerin fiyatı 29 TL'ye düşmüştü hemde Sezon 3'te çıkmıştı! O şokla eve geldim, kardeşle oturduk anlaşamadık alalım mı almayalım mı diye.

İyiki almamışız. Çünkü DnR'ın internet sitesine girince, buradaki fiyat sezon başına 24 TL idi. Tabi hemen siparişimizi verdik. Bölüm başına 1 liraya geliyor. :)

Ben internetten izlerim, yok divx var, yok korsanı var filan derseniz çok pişman olursunuz. Ben geçtiğimiz yaz, izlediğim bölümleri divxlerden tekrar edeyim dedim, bırakın Tıp literatürünü, normal sataşmaları bile düzgün çevrilmemiş. Dolayısı ile orjinal dvdleri en azından çevirisi ve Hugh amcanın gerçek aksanını görmek için almalısınız! Hemde hemen!

Zar Adam

2010-02-18T02:43:00.004+02:00

Bu kitabı 2 sene önceki kitap fuarından almıştım. O zamanlar Olasılıksız'ı yeni bitirmiş, o yazarın Empati kitabını uçarak kapmış ve başka bir standda Zar Adam'ı görüp, kabını Olasılıksız'a benzetmiş "heralde içi de benziyordur" diye almıştım.

Fakat elde pek çok kitap olduğundan okuma sırası ancak geçtiğimiz yaz geldi. Başladım kitaba fakat bir türlü ilerlemedi. Sonra bıraktım okumayı, bitirmek bu aya nasipmiş. Şimdi gelelim içeriğine.

Kitap, psikiyatr Luka Rhinehart'ın otobiyografisi. Bu amca can sıkıntısından zar atmaya başlıyor ve çıkan sayılara göre ne yapacağına karar veriyor. Tabi bu kararlar karısını aldatmaktan başlayıp, adam öldürmeye kadar ilerliyor zamanla. Fakat o da farkediyor ki, can sıkıntısını atmak için başladığı bu yolculuk; ileride yine canını sıkmaya başlıyor.

Arka kapağı filan okuyunca gerçekten eğlenceli bir eser bekliyordum fakat umduğumu bulamadım. Zaten bu yüzden de kitabın yarısında sıkılıp bıraktım. Fakat "aman bitireyim de, yeni kitaba başlayayım" diye kaldığım yerden okumaya devam edince oldukça eğlendiğimi söyleyebilirim. Luke amcanın saçmalamaları bazı yerlerde eğlenceli olabiliyor. Ayrıca kitabımda 80 sayfanın yanlış basılması yüzünden okuma zevkim birazcık kaçtı.

Kitap bittikten sonra biraz araştırınca şok oldum. Kitabın gerçek yazarı George Cockcroft (soyadı da acayipmiş) bu kitabı 1971 yılında yazmış. Ben yeni çıktı filan sanıyordum fakat o yıla göre gerçekten zor bir kitap. O yıllarda Türkiye'de basıldı mı bilmiyorum, ama pek sanmıyorum. Şu anda bile bazı yerleri oldukça açık ve çizgiyi geçiyor, o zamanlar kimbilir nasıl karşılanırdı.

George Cockcroft da Luke amca gibi bir psikiyatr ve verdiği bir konferansta bu zar atma fikri ortaya atılıyor ve bir kitap için iyi bir fikir olduğunu düşünüp uygulamaya ve yazmaya başlıyor. Fakat bu zar yöntemlerini denediğinden, Mayorka'da 37 yaşında hippilere İngilizce öğretirken anca bitirebiliyor kitabı. Ondan sonra bastırabiliyor.

Kısaca çok boş zamanınız varsa, onunla eğlenmek için okunabilir. Fakat kafayı bozup da yaşam tarzı haline getirme gibi çalışmalara girmemek lazım.

Conan O'Brien Binayı Terk Etti

2010-01-26T01:55:00.004+02:00

Çok sevinmiştim.

Sonunda E2'de her gece 23:15'de Conan O'Brien'ı izleyebiliyorduk rahat rahat. Hatta gece 2'de tekrarı oluyordu, onları izliyordum kaçırmadan. Bana göre dünyanın en iyi talk show sunucusudur, çok da iyi bir komedyendir.

Bu sene de "The Tonight Show"u Jay Leno'dan almış ve çok da güzel götürüyordu. Eski yardımcısı Andy Richter'de yandaşlık ediyordu. Fakat NBC Jay Leno'nun ratinglerini yeterli bulmayınca, Jay Leno'yu eski saatine yani 23:30'a geri çekmek istedi, fakat bu saatte Conan O'Brien vardı. Conan buna karşı çıktı, dolayısla anlaşamadılar ve Conan kanaldan ayrıldı. Kendisi için yaklaşık 36 milyon dolar ve ekibi içinde 12 milyon dolar para almış. 7 ay boyunca TV'de bir program da yapamayacak.

Bugün son programı vardı. Tom Hanks konuktu. Zaten tüm hafta boyunca Adam Sandler'den, Robin Williams'a birçok ünlü ona destek olmak için konuk oldu. Kesinlikle Jay Leno'dan ve Jimmy Fallon'dan çok daha başarılı. NBC büyük hata yaptı.

Seni özleyeceğiz Conan amca.. Tekrarları hala E2'de, 23:15'te.

Mandalina Mevsimi

2009-11-10T11:30:00.003+02:00

Kış gelince mandalina ve limon ağaçlarımı kışlık eve getirip, balkona koydum. Tabi bu aşamadan babamın arabası ve babam pek hoşnut olmadılar. Zaten bizim yazlıktan eve taşınmamız ayrı bir dert, araba ağzına kadar doluyor; bu sene bir de saksılar çıkınca birazcık problem oldu tabi. Başka bir sorun da eve geldikten sonra yaşandı. Mandalinamı taşımayıp arabada bırakmışlar, ben sığmadığım için tek başıma gitmiştim eve. (Belki de arkadaşlarımla buluşmuşumdur, hatırlamıyorum şimdi pek. :)

Tüm olumsuzluklara, saksının ufak olmasına ve pek güneş görememesine rağmen, birkaç aydır balkonumuzda suran mandalina sararmaya başladı. Aslında benim pek umudum yoktu, fidanı aldığımdan beri bana pek büyümüyor gibi geliyordu ama şimdi kararım değişti. Yazlıkta aman gelip geçenler kopartır mı, üzerinde 2 tanecik meyve var zaten diye endişelenip duruyordum, bakalım meyveleri koparma merasimini ne zaman gerçekleştireceğiz?

Windows XP Pencerelerin Öne Gelememe Problemi

2009-10-25T00:05:00.003+03:00

Bu başlıkla aratmıştım Google'da. Türkçe ve İngilizce pek bir çözüme rastlayamadım. O yüzden buraya da yazayım dedim. Yeni kurduğum Windows XP (SP 3'ü de yükledim) pek çok salaklık yapıyor. Önceki makinemi aratıyordu fakat yavaş yavaş düzeltiyorum işte.

Bunlardan biri ise, yeni açılan pencerelerin ekrana gelememesiydi. Yani mesela bende Multimedia Klavye var, üzerindeki tuşlarla Bilgisayarım, Firefox, Belgelerim gibi yerleri açabiliyoruz. Fakat önceki makinemde güzel güzel çalışan bu özellik, yeni makinemde bir türlü istediğim gibi çalışmadı. Mesela önde 3dS Max ile çalışırken Bilgisayarımı açmak için tuşa basıyorum, pat! Bilgisayarım Max'in arkasında kalıyor. Yani yeni açılan programlar/pencereler en öne gelmiyor. O anda açık olan programın arkasına saklanıyor.

Xp içersinde ayar yerlerini aradım ama bir türlü bulamadım. Sonunda Kelly's Corner sitesinden şu registry kaydını buldum, eğer sizinde böyle bir probleminiz olursa şunu çalıştırmanız yeterli olacaktır:
http://www.kellys-korner-xp.com/regs_edits/focusundo.vbs

Samsung 2494HM

2009-10-17T15:01:00.003+03:00

Ve sonunda eski 19" CRT Samsung monitörümü emekli ettim. 1999 yılından beri bana hizmet verdi, gerçi annemin ve temizlikçi kadınların tacizleri nedeniye çok yıpranmıştı ekranı ama hala problemsiz çalışıyor. Teklemedi bile.

LCD'ye geçerken çok düşündüm. Özellikle de şu yatay bakış açısı yüzünden. Bazı arkadaşlarım bakış açısı değiştikçe değişen renklerden bahsediyordu. Biraz araştırdım bu tarz monitörler, 1300 TL'den filan başlıyorlardı. Bunlar daha değişik bir panel kullandıkları için CRT monitörlere yakın kesinlikte renkler veriyorlar. Fakat bu panellerin de tepkime süreleri yüksek olduğundan, hızlı görüntülerde arkada hayalet efekti bırakıyorlar. Eh ben de hem oyun hem iş için kullanacağımdan, bir iki grafiker arkadaşıma da danışarak normal panelli bir LCD almaya karar verdim.

Kararımı verdikten sonra büyüklük konusunda bir problem yaşadık. Benim gibi mimarlık yapan Faik'te 22" vardı, ve tutturdu ekranın ne kadar büyüğünü alırsan kardır diye. 22'den başlayıp 23,5'a ve sonra da 24"'e kadar çıktık. Madem bu kadar büyük alıyorum, bari bizim Xbox-360'ı da bağlayayım da HD kalitesinde oyun oynayalım şu aletle diye, HDMI girişli monitörlere bakmaya başladım. Ve sadece 3 tane bulabildim. Marka tabii yine Samsung olacaktı, fakat TV özelliği istemiyordum.

Araştırmalarla süren bir hafta sonunda Samsung 2494HM'de karar kıldım. Ayarlanabilir ayaklığı, HDMI girişi ve kocaman ekranı vardı. Bu modellerin HDMI girişinde biraz problem olmasına rağmen almaya karar verdim; Vatan Bilgisayar'ın sitesine fiyatının o gün ne kadar olduğuna bakmaya girince şok oldum. Ben araştırma yaparken monitörler satılmıştı. Başka yerlere baktım ama bulamadım.Vatan Bilgisayar'ın sitesinde Bostancı, Bursa ve İzmir şubelerinde olduğu yazıyordu.Bostancı şubesine gidip almayı düşünürken, hemen bizim buradaki Topkapı'ya gidip getirtip getirtemeyeceklerini sorayım dedim. Gidince gördük ki, Bostancı'da tek bir tane kalmış. Ve o da büyük ihtimal teşhir ürünüydü. Vazgeçtik. Oem bilgisayar bölümünden Murat bey ilgilendi neyseki benimle, ürün müdürü ile görüştü; distribitörde kalmadığını öğrendi. İzmir'den getirtilebileceğini söylediler. Oradaki diğer çalışanlar bunun için ödeme yapmamı ve 4 gün süreceğini söyledi. Uzun uğraşlar sonucunda Murat Bey sağolsun bir mail atarak İzmir'den 2 adet sipariş etti. Ertesi gün stok durumundan öğrendik ki ürün yola çıkmış. Bir sonraki gün de gidip aldım Topkapı'dan.

Şu an yeni bilgisayarım ve yeni monitörümden yazıyorum. Herkese tavsiye ederim, değiştirin monitörlerinizi. :)

Yeni Bilgisayar

2009-10-07T21:25:00.003+03:00

Sonunda bilgisayarımı emekli etmeye karar verdim. Artık çok yaşlandı ve içine cin girdiğinden kuşkulandıracak biçimde kendi kendine saçma sapan hareketler yapmaya başladı. Askerden geldiğimden beri de yeni makine almaya çalışıyordum zaten.

Ve bu sene bilgisayarın yamulmasında büyük pay sahibi olan MC ailesi de nasıl olduysa biraz yardımcı oldu ve kasasını alabildim yeni bilgisayarımın. Tabi bunu alabilmek için ilk önce WorldCard almam gerekti ki o tamamen ayrı bir hikaye konusudur.

Özellikleri de şöyle:
Intel Core i7 920- 2.66 Hz (8Mb Cache)
Gigabyte Ex58-UD5 2000 Mhz Anakart
Corsiar 1600 Mhz 6 GB Ram
WD 1Tb 32Mb Sata2 Caviar Black Hdd
Leadtek Nvidia GTS 250 Gddr3 256Bit Ekran Kartı
ThermalTake 500 Watt Güç Kaynağı
Thermaltake VJ40001W2Z V9 Kasa

Tabi gelen paranın devamlılığına güvenmediğimden, ilk önce biraz biriksin de öyle alayım dedim. İyiki öyle yapmışım. Çünkü gelen para kesilince sadece kasanın %90'ınını oradan finanse edebildim. Neyse buna da şükür. Geçen ay topladım bu makineyi, bu ay ise monitör için tırmalama başladı.

Monster Hunter Freedom Unite

2009-08-19T16:19:00.011+03:00

Ne zamandır oyun oynamıyor, dolayısıyla da buraya yazamıyordum. Fakat Bodrum'a giderken, yeni oyunları atıp yanımda götürdüğüm PSP bu yaza damgasını vurdu.

PSP'm yaklaşık 1 senedir hiç ellenmeden duruyordu bir kenarda, Monster Hunter Freedom Unite'de (kısaca MHFU bundan sonra) bu yaz başında yeni çıktı. PSP ye çıkan son Monster Hunter Freedom oyunu. Daha önce Monster Hunter Freedom, Monster Hunter Freedom 2 ve sadece Japonya'da çıkan Monster Hunter Freedom 2G vardı. MHF2G tüm konsollar arasında en çok satan oyun oldu. Ve sadece PSP'ye çıkarak.

Fakat oyunun yapımcısı Capcom, bu son eklenti paketinin Avrupa ve Amerika'da yayınlanmayacağını söyledi. Bunun üzerine genç girişimci MH hayranları oyunun İngilizce yamasını yapıp yayınladılar. Ben de bu yamayla birlikte MH oynamaya başladım. Fakat ne yazık ki ilk Training görevleri bittikten sonra sıkılıp bıraktım.

Japonlara akıl sır ermez diye düşünmüştüm, ne anlıyorlar bu oyundan. Fakat bu son çıkan oyunla beraber o bildiğim Training görevlerini biraz es geçip, biraz da netten bulduğum yardımla normal görevlere daldım. Ve esas oyunu bundan sonra gördüm.

Oyunda bir avcıyı yönetip, çeşitli canavarları avlıyoruz ve bunlardan elde ettiğimiz parçalar ile yeni silah-zırh yapıp daha çok canavar avlıyoruz. Konu basit, bir hikayesi yok. Fakat "aman şunu da alayım, dur şunu da öldürüp yeni silahıma kavuşayım ki eskiden beni öldüren o tavuk benzeri herifin tüylerini yolayım" şeklinde insanı can evinden vuran bir sürükleyiciliğe sahip. WoW'da bile bu kadar yoktu bu.

Oyunun en büyük özelliği ise, aynı anda 4 kişi birden görevlere çıkabiliyorsunuz. İnternet üzerinden oynanmıyor, fakat PS3'ünüz varsa onun üzerinden oynayabilirsiniz. Etrafımda kimsede ne PSP ne de bu oyun olmadığından bunu henüz deneyemedim ama tek başına oynamaktan çok daha zevklidir. Oyunun bu yeni versiyonu, bize görevlere yanımızda bir kedi götürmemize izin veriyor. Böylece arkadaşsızlığımızı bir nebze de olsa unutabiliyoruz. :)

Benim oyunda en çok sevdiğim nokta ise, diğer WoW yada Final Fantsy gibi silah-zırh değiştirebileceğimiz oyunlara pek benzememesi. Diğer oyunlarda, en son silah-zırhı alıp, oyundan ne varsa kesebilirken; MHFU'da bu mümkün değil. her yaratık bir bilmece gibi, hareketleri, saldırıları ayrı ayrı. Bunları öğrenmek ve ona göre hızlı hareket etmek gerekiyor.

Oyunla ilgili ufak tefek tüyolar ve görevlere ilişkin bilgileri ayrı ayrı yazacağım.

Hastayım, Hastasın, Hasta..

2009-08-19T00:11:00.002+03:00

Bu sene oldukça iyi geçmişti oysa. :)

Geçen sene Eylül'de Lüleburgaz'a yapılan ufak bir "doktor kuzenleri görme ve tedavi olma" gezisi neticesinde olduğum grip aşısı sayesinde koca kışı ilaç almadan geçirdim diye seviniyordum.

Geçen hafta sol boğazım şişti. Bırakın birşey yiyip, içmeyi; yutkunamıyordum. Gecenin bir körü kalkıp ıhlamur kaynattım da biraz kestirebildim. Hala yazlıkta olduğumuzdan buradaki sağlık ocağına gidip ilaç yazdırdık.

Kış da olsa, yaz da olsa hastalık kötü birşey. Fakat bu durumda insanın yanında birilerin olması gerekiyor. İnsan yalnız olduğunu hasta olunca çok daha iyi anlıyor.

Belki de yalnız kalmak istiyorumdur. Son zamanlarda görüştüğüm bir arkadaşım vardı. Gerçi onunla tanışma sebebim farklıydı ama artık onu da normal arkadaşlarımın arasına almam gerekiyor heralde. Bazı şeyler için yaşlanmışım.

3G

2009-07-31T13:36:00.002+03:00

Tüm Türkiye'de bayram gibi bir gün bugün. Merakla (!) beklenen 3G bize de geldi.

Bugün gazetede yazıyordu, dün gece 00:01'de ilk 3G konuşması yapılmış. Hani yeni yıla girerken ilk bebekler yazılır ya, çok önemliymiş gibi Antalya'dan bilmemkim ilk konuşmayı yapmış. Gerçekten çok heyacanlı!

Bana hediye gelen telefonda kaç sene evvel, ön yüzünde bir kamera vardı. Görüntülü konuşmaya yarıyordu fakat hiç kullanamadım. Şimdi ise 3G çıktı, görüntülü konuşma çıktı. Yahu kaç sene evvel bulunmadı mı bu teknoloji? Bize yeni geliyor, Avrupa'da 2003'ten beri kullanılıyordu zaten.

Peki bu sistemin bize ne yararı var? Hiç. Zararı? Fiyatı, artacak baz istasyonları. Zaten yakında telefon diye birşey kalmayacak. Elimizdeki alet direk internete bağlı olacak ve internet üzerinden sesli-görüntülü arama-konuşma yapacağız. 3G'ye geçiş kimbilir kaç paradır, yakında tüm sistemleri 3G'ye çevirirler zaten.

Telefonum eskidi fakat 3G destekliyor, yenisini almayı düşünüyorum ama 3G'ye geçecek de değilim. Bu bayramı kutlayanların, kazaları mübarek olsun.

Limon Ağacı

2009-07-31T00:14:00.003+03:00

Yok, bu şarkı olan değil. Bu yaz, bizim yazlığa bir limon ağcı ekeyim istedim. Fakat unuttuğum birşey vardı. İstanbul'da pek limon ağacı yetişmiyor. :)

Bu yüzden de, ağacı ekmemeye karar verdim; saksıda yetiştireceğim. Aldıktan sonra kötü saksısından ayırıp, daha güzel bir saksıya ektim. Eker ekmez de bir uğurböceği dadandı limonuma, hemen çektim fotoğrafını.

Gerçi bakımı ile ilgili pek bir bilgim yok. Aldığım yer de (hemen bizim yazlığın karşısında açılan bir fide satış yeri) burada olup-olmayacağına dair birşey söylemedi. Sanırım sadece satmaya bakıyor. Heralde henüz 1-2 yaşında çünkü üzerinde meyvesi yok.

Önümüzdeki yaza büyük ihtimal meyvelerini göreceğiz. Ve limon ağacını biraz araştırınca gördüm ki; bu turunçgiller içindeki soğuga en dayanıksız ağaçmış. En dayanıklısı mandalinaymış. Bu yüzden hemen gidip bir de mandalina ağacı aldım. :)

Fakat mandalinayı Antalya'dan aldım, onu başka bir yazıda anlatacağım.

Tadilat

2009-07-30T23:13:00.002+03:00

Blog'a yazmayalı epeydir olmuş. Bu arayı kapatmak lazım.

İlk olarak yaklaşık 4 aydır evimiz tadilatta. Biricik bilgisayar ve eğlence odamız yerle bir oldu, çeşitli yerlerinden borular geçti ve üzerleri sıvandı. Yerler parkelendi, duvarlar satenlendi, balkonumuz da kombilendi.

Sonuç olarak bilgisayarı yatak odama yaşımak zorunda kaldım ve tabii taşırken de bir şehit verdik; ekran kartı. Faik'ten idareten bir ekran kartı bağladım alete, önümüzdeki ay de bilgisayarı tamamen yenilemeyi düşünüyorum.

Sponsorum belli, MC alacak bana; Vatan Bilgisyar'dan World Card ile alacağım. Çok ilginç bir sistemleri var, peşin paraya daha pahalıya veriyorlar; World Card'a 5 taksit yapıp bir de üstüne indirim yapıyorlar. Ne güzel. İnşallah dolar da biraz düşer de, KDV indirimi bitmeden yenilerim şu külüsütürü.

Tabi evde yatacak yer olmadığından artık yazlıktayız. Bu kadar senedir, annemler beni yazlığa götürmek için binbir dil döker; ben sıcakta kışlıkta otururdum. Fakat bu sene kendim kalkıp geliyorum, ev hem kalıncak gibi değil, hem de artık çok sıcak oluyor. Yazlık komşularımız da beni gördüklerine şaşırmış durumdalar, hele bahçeyle uğraşmam büyük şok oldu onlar için. Bu konu ile ilgili detaylar daha sonra...

Vray

2009-03-05T19:41:00.004+02:00

Vray, Bulgaristan'da yazılmış bir 3ds Max eklentisi. Vray ile ne zaman tanıştığımı hatırlamıyorum. Fakat bugün bilgisayarı temizlerken 2005 yılında yaptığım bir vray tanıtım videosu buldum. Demek ki ondan önce de kullanıyormuşum.

Eskiden pek kimse bilmezdi bu 3ds Max için render eklentisini, geçenlerde öğrendim ki pek çok yerde kursları filan açılmış. Çok kullanan varmış artık.

Ben de yaptığım videoyu, rapidshare'e yükledim. Fakat bu yazıyı yazarken, neden Dailymotion'a yüklemedim diye kendime sordum. Şimdi üye olup oraya yükleyeyim, linki de hemen yapıştırayım. Vray nasıl birşeymiş, ne işe yarar diyenler bir baksın.

Vray başlangıç
Uploaded by kopgamer

NLP : Prenslere Dönüşen Kurbağalar

2009-03-04T17:09:00.005+02:00

Derren Brown ile tanıştığımızdan beri, NLP ve teknikleriyle ilgili yayınları takip ediyorum. Geçen sene farkettim ki, artık pekçok yayın Türkiye'de de satışa sunulmuş. Hem de Türkçe olarak.

Geçtiğimiz ay ben de gidip NLP'yi çıkartan amcaların(Richard Bandler ve John Grinder), Alfa Yayıncılıktan çıkan NLP kitaplarını aldım. Bunlardan ilkini (NLP: Prenslere Dönüşen Kurbağalar, çeviren: Osman Akınhay) okumaya başladım fakat bir problem vardı. Kitap dil olarak sade ama çoğu zaman psikolojik terimler devreye giriyor. Çoğu zaman okuduğumu anlamadığımı farkettim. İlk önce bu terimlerden olduğunu düşündüm ama elimdeki orjinal versiyonu ile karşılaştırınca durumun biraz daha değişik olduğunu gördüm.

Hemen örnekleyeyim. Misal geçen akşam 3 defa okuduğum ve anlamadığım bir bölüm(Sayfa 147):
Kendinizi kutlayın. Öyle bir yerde durun ki, hastalarınız sokaktan büronuza geçtiklerini görebilsinler.

Okuduğumuzu anladık mı? Ben anlamadım. :) Bu yüzden bugün gidip orjinal kitaptan aynı yeri buldum. Hemen gösterelim(Sayfa 103):
Do yourself a favor. Hide yourself where you can see your clients make the transition from the street to your office.

Kitabı çeviren kadar bilgim olmasa da kendi yeterli İngilizcem ile orjinalinden bu cümleyi çevirirsem şöyle birşey oluyor:
Kendinize bir iyilik yapın. Hastalarınızı sokaktan büronuza girerken görebileceğiniz bir yere saklanın.

Bu kadar basit bir cümlede böyle anlamsız çeviriler varken, içerideki karmaşık modeller anlatılırken kafamın neden karıştığı böylece meydana çıktı.

Filmlerde filan çevrilen altyazıyı anında test edebiliyoruz ama kitaplarda ne yazık ki bu mümkün olmuyor. Çoğu zaman kitabı yazanın değil, çevirenin yorumunu okuyoruz. Kitabı aslında o kadar beğeniyordum ki, bu problemleri görmezden gelebilmiştim. Şimdi farkına vardım ki, kimbilir neler kaçırmışım okurken.. Tam bir "lost in transtlation" vakası, yazık..

Casual Gaming

2009-02-07T13:14:00.002+02:00

Bugün birkaç forumda gördüm. Son yılbaşı oyun furyasından sonra kimsenin pek oyun oynama isteği kalmamış.

Eskiden daha az oyun çıkmasına rağmen, yıl içersine daha iyi yayılırdı ve en önemlisi oyunların bir derinliği olurdu. Öyle 3-4 tanesini aynı anda oynayamazdık.

Özellikle Wii sonrasında "herkes için oyunlar" furyası başladı. Sanırım bu oyun isteksizliğinin en önemli nedeni de bu. İnsanlar, özellikle de erkekler neden oyun oynar? Tatmin olmak için. Bir sonraki seviyeye atlamak, daha çok para, daha çok eşya, daha çok puan kazanmak isteriz. Birşeylerin peşinden koşmak, önümüzde duran hedefe ulaşmak. Nedense bayanların çoğu bunu sıkıcı bulurlar.

Herkes için oyun furyası özellikle bayanları etkiledi. Evlere wii ile birlikte kolay oynanabilir oyunlar girdi. Fakat ne yazık ki bu oyunlar bahsettiğim tatmin hissini vermekten biraz uzak kalıyorlar. 10 dakika oynamakla, 10 saat oynamak arasında pek bir fark olmuyor.

Bizdeki Wii'yi ne zamandır açmıyoruz. Kardeş anca Wii Fit oynuyor, o da pek oyun sayılmaz zaten; Yoga yapıyor. Ben Xbox360'da CoD yada Eternal Sonata oynuyordum ama onlar da şu sıra sıkıcı geliyor.

Ya biz çok büyüdük, ya da oyunlar çok genç işi oldu.

2008 Gitti

2008-12-31T17:05:00.000+02:00

Sıkıcı, garip, saçma ve boş.. 2008 böyle geçti.

Askerden getirdiğim problemlere birkaç tane yeni sorun ekleyince koca yıl içi boş geçti. Fakat özellikle yaz döneminde ring başkanımız Cengiz abi ve tiyatrodan bir arkdaşımı kaybetmemle iyice kötü oldum.

Cengiz abi benden video edit programları istemişti, hala neden vermediğimi düşünüyorum. Zamanım yoktu güya, o sırada diğer kaybettiğim arkadaşımla ilgileniyordum çünkü. Keşke onun arkadaşlarını dinleyip, bu kadar zaman harcamasaydım. Cengiz abiyle cenette görüşeceğiz artık, diğeriyle de cehennemde..

Ne zamandır yazmıyorum kısa kısa geçelim:
. Birkaç gün önce halamın oğlunu kaybettik ve hayat gerçekten boş ve saçma görünüyor ölüm haberleriyle. Ve ben birkaç ay önceki depresan halimi düşünüp gülüyorum.

. Xbox live hesabı açmıştım bugün bitti. Harika birşeymiş..

. Hustle yeniden başladı. Ayrıca Hustle öncesi Unhitched diye bir dizi var, Coupling'i andırıyor. Ve her Hustle bölümüyle, koca ağızlı "dexta" teyzesi daha da güzelleşiyor.

. Bu sene Şeval'e mermer lazım oldu diye beni İkariam'a soktu zorla. O bıraktıktan sonra pek tadı kalmadı, ben de bıraktım; boşa zaman kaybı işte. GaMeR's iNN, Brawl, HaMSo ve moRoniiK şehirlerim yerle bir artık.
Ogame sıkıcıydı, bu da öyle. Live varken çekilmez zaten. :)

. Ibm üyeliğimi yeniledim yeni yılda. Çok güzel planlarım var.

. Son zamanlarda yeni arkadaşlar edindim, ve en önemlisi ne zamandır sahip olduğum bir iki arkadaşımı da yeniden ve daha iyi tanıma şansına sahip oldum. Konuşacak o kadar ortak şeyimiz varmış ki, şaşıyorum.

. Tiyatroya da geri döndüm sayılır. Bir iki kişiye kırgınlığım hala var ama gidiyorum yine. Foruma da geri dönebilirim iş durumuma göre, bakacağız.

. House, house, house. "İnsanlar yalan söyler" sözünden başka laf bilmiyor diye kızıyordum, bu sene yaşadıklarımdan sonra; haklısın diyorum. Ağrı kesici müptelası süper doktorumuz. Tamam dizinin gidişatı belli, bir esas hasta birkaç yan hasta var. Esas hasta ilk başta yanlış tedavi/teşhis sonucu kötüye gider ve House sonunda teşhisi düzeltir. Olsun yine de izliyorum zevkle.

. Bir diğer sorunlu insan Dexter de bu ay içinde yeni sezonu ile E2'ye geri geliyor. Merakla bekliyoruz.

. Yeni yıl hediyem, kardeşimden Moleskine. Nereden bildi ki bu kadar çok istediğimi acaba? :)

Herkese mutlu ve neşeli bir yeni yıl dileklerimle.

Kifayet

2008-11-21T17:22:00.006+02:00

"Kelimelerin kifayetsiz olduğunu" demiş şair. Kimi zaman anlatamazsın içinden gelenleri, senin yerine başkası anlatır..

Gnarls Barkley - "Who's Gonna Save My Soul?"

Gecenin bir vakti bu klibi veren ebg hanıma teşekkürlerimle. P.A.K. paktı mutlaka mezun edecek üyelerini, sabret.

Videodan çıkardığınız ders, "brokoli kalp dostudur" ile sınırlı kalmasın lütfen; ilk defa bir video koydum bloga; kıymetini bilelim. :)

Fable 2

2008-11-15T01:28:00.003+02:00

Albion topraklarında kötülük uyanmak üzere ve onu ancak bir kahraman durdurabilir.

Peter Molyneux yine geri döndü. En son blogumda Movies ile ağırlamıştık kendisini ve şimdi de Xbox 360'a özel çıkardığı Fable 2 ile karşımızda. Oyunu oynarken "nerede o eski Dungeon Keeper'ler" demeden duramadım ama olsun elimizdekiyle idare edeceğiz.

Oyunumuz biz küçükken başlıyor ve kendimizi gerçekten masalsı bir dünyada buluyoruz. Bize kontrolleri biraz gösterdikten sonra, konuya hızlı bir giriş yapıyoruz. Ortamlar çok güzel tasarlanmış; güneş, ay, otlar, binalar. Herşey çok güzel görünüyor. Oyunu 3. kişi perspektifinden oynuyoruz fakat uzun menzilli silah filan kullanırken düzgün nişan almak için istediğimizde birinci kişi perspektifine dönebiliyoruz.

Oyunun en güzel yanı pek çok güzel fikre sahip olması. Mesela isterseniz iyi bir kahraman, isterseniz de her önüne geleni kesip, çalıp çırpan bir kabadayı olabilirsiniz. Etraftaki dükkanları ve evleri satın alabilir ve bunları daha ucuza (iyi insan) veya daha pahalıya (realist insan) kiralamak mümkün.

Yandaki resim oyundan alındı; koca şapkalı ben, yerde "Köpecik" ve diğer yanımda da evim var. Oyun boyunca yanımızda olan bu köpecik, bizimle maceradan maceraya atılıyor. Fakat ne yazık ki ne kadar eğitirseniz eğitin, Fallout 3'teki köpeğiniz kadar savaşlara katılmıyor. Oradaki daha az sevimli olsa da, çok daha yararlı. Köpeğimiz kuyruk filan sallayıp bize yer altında gömülü hazineleri gösteriyor, düşman hissedince de hırlıyor. Bir diğer değşik fikir, insanlarla etkileşim. Etkileşim sadece konuşma ve dialog seçme ile olmuyor. Sims'deki etkileşimler gibi değişik seçenekler çıkıyor ekranda ve sizde dans edip, şarkı söyleyerek kendinizi karşınızdakine beğendirebiliyorsunuz. (Ya da kızdırabiliyorsunuz.) Bunlar da ufak oyunlar şeklinde tasarlanmış.

Oyun boyunca aldığınız dükkan ve evler, her 5 dakikada bir (gerçek zaman) size kira olarak gelir getiriyor. Xbox kapalı olsa bile paranız değerlenmeye devam ediyor yani.

Dövüş ve büyü sistemi değişik ve güzel. Yükleme süreleri biraz fazla ama sonuçta bir konsol oyunu. Peki oyunun en kötü yanı? Oyun hiçbir şekilde test edilmemiş. Yeni bir eşya aldığınızda, menünüzde "!" seçeneği çıkıyor. Böylece o yeni eşyayı daha kolay görebiliyorsunuz. Gidip ünlem işaretli eşyaya bakınca, eşya üzerindeki ünlem işareti kayboluyor. Fakat menüden kaybolmuyor. Hemen gözönündeki bu olayı bile nasıl atlamışlar bilmiyorum ama oyun içinde 3 yerde ben çok kötü takıldım. Limandaki Banshee, ölmek bilmedi mesela. Çare olarak şehirden dışarı çıkıp tekrar başladım. Sonra evimin içini düzeltirken, tepede ev düzeltme ile bir yazı çıktı ve öyle kaldı. Kapatıp açma, başka yerlere gitme fayda etmedi, sonunda evime dönüp tekrar düzenleme seçeneğine girip kaldırttım o yazıyı. Bir keresinde de benimle birlikte bir yere gelmesi gereken diğer 2 kahraman arkadaşım da ben etrafta hazine ararken bir anda öylesine durup etrafa bakmayı seçti. Beni takipten vazgeçtiler. Ne yaptıysam fayda etmedi, orada kaldılar öylece; yeniden başlamak zorunda kaldım göreve. Kayıt sistemi yok, tek bir save üzerinden çalışıyor oyun ve yanlış bir harekette tüm oyun gidebilir; dikkat edin.

Bizi kurtaran çingene teyze beni sürekli ana görevi yapmam için zorladı. Aslında çok güzel yan görevler de var, ve ben teyzeyi dinleyip ana görevler için koştururken, pek çok ara görevin zamanı geçmişti. Mesela Temple of Light harabe olmuştu.

Keşke daha çok test edilseymiş, illa noel oyun fırtınasına yetişecek diye kasmasalarmış. Biraz daha fazla görev, daha uzun bir hikaye ile yılın oyunu olabilirdi belki. Oyun çıkar çıkmaz, patch'ı live'de yayınlandı bu arada, pek çok hatayı düzeltiyor heralde. Ayrıca live ile oyunu iki kişi oynamak da mümkün. Oynarken tekrar yonarım heralde diyordum ama ana görev bitti ve tekrar oynayacağımı sanmıyorum. Ama yine de pek çok oyundan güzel, kendini oynatıyor.

Xbox 360'a Yeni Hdd Aldık

2008-11-09T15:20:00.003+02:00

Bildiğiniz gibi, Xbox360'ı Arcade pack olarak almıştık. Ve bu setin içinden sabit disk yerine 256 mblik hafıza kartı çıkıyordu ve pek çok esktra da yoktu.

Fakat şimdi farkediyorum ki bunlara gerçekten ihtiyaç oluyor. Zaten bu ay çıkacak yeni Xbox360 dashboard güncellemesi için, bir hard disk gerekiyor. (130 mb yer tutacakmış galiba.)

Aslında Play-Asia'dan 60'lık Hdd setini alacaktım, çünkü kulaklık ve Live Gold kartına da ihtiyacım var. Fakat aynı fiyata 120'lik hdd görünce, kararımı 120'den yana kullandım. Zira demoları çekmek bedava ve yeni update ile birliklte oyunlar hdd'ye atılabilecek artık. Şimdi de bir kulaklık ihtiyacım var, live için. Hem eski Xbox oyunlarını çalıştırmak için de, hdd'ye ihtiyaç var. Birşeyler indirip kurması gerekiyor aletin çünkü.

Play-Asia demişken, sağa sola reklam koymam boşuna değil. Yazın oradan oldukça ucuza pembe Xbox 360 kolu aldık. Ayrıca bir de Xbox soğutucusu. Kargo fazla tutmuyor, ve gelen siparişlerden hediye çekleri çıkabiliyor.

Kitap Fuarı '08

2008-11-07T02:18:00.004+02:00

İşte yine odamızın kitaplarla dolduğu o hafta geldi çattı.

Yine şehrimizden birazcık uzakta bulunan fuar merkezine gittik ve gezdik. Fakat bu sefer maaile gittiğimizden eskisi kadar, fiyat takibi yapamadık. Hatta Empati kitabına fazladan 4 milyon ödemekten son anda kurtardım.

Önceden kalma ayıplı ürünlerimi değiştirdim. Geçen sene aldığım Natsuo Kirino'nun "Çıkış" kitabının son 4 yaprağı yoktu mesela. Tabii en kötüsü de bunu okurken farketmemdi. Tam sonuna geldim ve 640. sayfada cümle "-" ile yarım kaldı. Ve ben de diğer tarafta bulunan iç arka kapağa şaşkın şaşkın bakakaldım.

Diğer ayıplı ürün ise Ray Bradbury'nin "Uğursuz Bir Şey Geliyor Bu Yana" kitabıydı. Kitap geldiğinde poşetliydi. Poşedi açınca içinde bazı sayfaların katlandığını ve kesime böyle gittiği için o sayfaların yamuk, kitaptan 1 santim dışarı taştığını gördüm. Gerçi bunu iDeefixe'den almıştım ama olsun.

Her ikisi de İthaki'nin olduğu için, ikisini de geri götürdüm ve değiştirdim. Peki bunu neden bu kadar uzattım? Çünkü değiştirdiğim Çıkış kitabında yine bir acayiplik olduğunu az önce farkettim. Yukarıda yazdığım "640." sayfayı teyit etmek için kitabın sayfalarını geriye doğru karıştırıyordum: 648, 646, 644, 642, 648, 646, 644, 642, 640...
Evet, önceki verdiğim kitapda eksik olan bölümler, bu kitapda 2 defa yer alıyor. Ben de onların nereye kaybolduğunu merak ediyordum, zaten!

Olasılıksız'ı çok sevdiğim için, sadece Empati'yi almaya gitmiştim. Ama onun yanında 2 kitap daha aldım, "Zar Adam" ve "Erkekler 1e Ayrılır". Her fuarın geleneği olan "Kayra ile Görüşme" ve "McDonald's'dan Menü Abartma" etkinliklerini de tamamlayıp, mekandan ayrıldık.

Bakalım ne zaman okuyacağım yeni kitaplarımı. Daha da kötüsü, nereye koyacağım bunları??

House M.D.

2008-10-26T02:31:00.006+03:00

Sonunda bu günleri de gördük. Ünlü doktor House işbaşında.

İlk olarak 2004 Kasım ayında yurtdışında gösterime başlayan dizi, 2 Altın Küre ve pek çok Emmy ödülü de almıştı. Başrolünde Doktor House rolünde Hugh Laurie amcamız var. (Bu rolüyle üst üste iki sene Altın Küre aldı.)
Bu diziyi ilk duyduğumda CNBC-e'de yayınlanmasını beklemiştim zamanında.

Fakat onların yerine çok sayın DijiTurk kanalı diziyi almış, ben de sadece bir kere gittiğim bayram ziyaretinde diziye hayran hayran bakmıştım. Tamam belki biraz hayal kırıklığına uğramıştım, biraz daha fantastik birşeyler bekliyordum ama bu hafta TNT'de yayınlanan bölümü izleyince oldukça beğendim.

Dizi normal hastane dizilerine pek benzemiyor, başroldeki hastalık hastası House tam bir başbelası. Ama aynı zamanda da modern Sherlock Holmes. Çok yara almış, insanlara güvenmiyor fakat yine de hastanede çalışmaya devam ediyor. Eğer onun hastası olmanın çok kolay olduğunu sanıyorsanız, bir de yanında çalışan doktorları görmelisiniz.

Artık her perşembe 20:00'de TNT'de. Kaçırmayın...

Sevgi ile Umut

2008-10-25T14:19:00.007+03:00

Sevgi dediğin nedir ki?

Vücudunun istemdışı ürettiği bir duygu yığını. Hiç istemediğin halde çıkartır, eline koyar. Bakarsın, şaşırırsın. Ne yapacağını bilemessin elindeki bu sevgiyle.

Sahibine vermek istersin. Belki de ilk defa elinde böylesine birşey gördüğünden belki de boşluğuna gelir; alır elinden. Sevinirsin, karşılığını bulduğunu sandığın an; istemez onu, atar. Tozlu yere yuvarlanır elinde tuttuğun sevgi. Alırsın yerden, tozlarını temizlemeye çalışırken iki damla gözyaşınla ıslanır. Verdiğin insan için bir değeri yoktur ama o senin bir parçandır nihayetinde. Şaşırırsın saflığına.

Pes etmezsin, "Belki de yetmedi" diye düşünür; daha da eklersin elindekine yeni çıkanları. Tozlar içinde kalır ama azalmışlardır. Cesaretini toplayıp, tekrar ona götürürsün. Ellerin titrerken uzatırsın, gözlerinin içinde kaybolmamaya çalışarak.
"Bu tozlu!" deyip, eline vurur bir kere; izlersin az önce elinde tuttuğun sevginin havada aldığı yolu. Yere düşer yine, üzülürsün. Başka birşey gelmez elinden. "Ama sen atmıştın.." demek istersin, diyemezsin. Kalbin buna rağmen sevgi pompalamaya devam eder, ağzını açamazsın çünkü. Gözlerin dayanamaz ama..

Hep kabul eder umuduyla götürürsün elindekileri, belki bu sefer sever; o da katkıda bulunur diye. Ama olmaz, belki de elindekini uzatmak yerine cebine koyup yoluna devam etmen gerekir. Her adım atışında, cebinde topladığın tozlu sevgiler bacağına batar. Canını acır. Eskisi gibi yürüyemezsin artık.

Umudun vardır hala, belki karşına çıkacak başka biri; elindeki sevgiyi görmek ister. Hatta kendi hafif tozlanmış sevgisini uzatıp, seninkiyle birleştirmek ister. Gözlerin yine yaşarır, sebep başkadır bu sefer.

Umut insanları yaşatan yegane şey sonuçta. Her sabah, daha iyi bir gün umuduyla kalkıyoruz. Okulu bitirmek umuduyla, para kazanmak umuduyla, sevmek umuduyla, sevilmek umuduyla, ölmek umuduyla...

Siz de kapatabildiklerimizden misiniz?

2008-10-24T23:40:00.002+03:00

Artık biz de yasaklıyız.

Kaç senedir buradan düşünüdüklerimiz yazıyorduk ya, kötü birşeymiş bu. Devlet tarafından yasak konuldu tüm blogger vatandaşlarına. Hayırlısı olsun..

AB'ye girememiş olabiliriz ama sevmediği içerik için internete otomatik engelleme koyanlar listesine çok yakışıyoruz:
Çin
İran
Ermenistan
Tunus
Endenozya
Suriye
Suudi arabistan
Türkiye

Belki de AB'yi boşverip hep beraber güzel bir internet engellileri topluluğu kurmalıyız.

Speedtouch 585 v6

2008-10-04T17:22:00.000+03:00

Evimize Adsl bağlanalı heralde 6-7 yıl oldu. Ve bu süre zarfında kullandığımız modem Speedtouch 530'du. Bir sürü bağlantının altından kalktı, o kadar eski olmasına rağmen programların henüz son birkaç senedir desteklediği UPnP desteğinden tutun da gelişmiş arayüz ekranına pek çok özelliğiyle kendini sevdirmişti.

Fakat bu kadar sene sonunda artık transistörleri ölmeye başladığından, içinden belli bir süre elektrik geçmeden çalışamıyordu. Hem Wireless desteği olmadığından (o zamanlar yoktu wireless filan) kardeşin yeni bilgisayarı ve Wii ile de bağlantı kurmak zor oluyordu. Bu yüzden bir üst versiyonuna geçmeye karar verdik. Fakat ne bileyim, meğerse Thomson firması ileriye doğru değil, geriye "gelişim" gösteriyormuş.

Modemi bulmak zor zira pek kimse satmıyor. (Buradan uyanmak lazımdı aslında işe) O yüzden internetten aldık. Modem geldi, eskisini çıkartıp yenisini takınca gördüm ki, benim 100(dl)-20(ul) olan bağlantım bi anda 60 - 4'e indi. Gelişmiş ayarları aradım, bulamadım; kaldırmışlar. Sadece Telnet ile gelişmiş ayar yapılabiliyor, sadece komutlat için 8,5 mblik pdf var; becerecek olan denesin. Firmware aradım fakat bulamadım, neyseki Google kardeş yardımcı oldu yabancı bir forum sitesi buldum, oradan da firmwarelere ulaştım.

Hemen durumu özetleyeyim. Firmware'ler bir Alman sitesinde var. İndirdim en son sürümü: 8.2. küsur birşey. Kurulum için modem'i fabrika ayarlarına geri döndürmek gerekiyor, sanırım yaptığınız ayarlar firmware yüklemesinde problem çıkartıyor. Fabrika ayarlarına döndükten sonra, firmware'yi yüklemeye çalıştım. Benden modeme ulaşmak için kullanıcı adı - şifre istedi. Ayarları daha yeni sildim, ne kullanıcısı? Boş geçtim olmadı. Modemin sayfasını açıyorsun kullanıcı filan sormuyor, bağlanıyorsun. Neyse, adsl bilgilerimi girdim; tekrar firmware aldığım siteye geri döndüm. Meğerse Administrator kullanıcı adı ve boş şifre kullanmam gerekiyormuş. Onu da yaptım, firmware yüklemeye başladı. Fakat yüklenemeden hata verdi. Niye? Kullanıcı adı-şifreye bakacağım diye girdiğim adsl bilgilerim yüzünden. :)

Tekrar fabrika ayarlarına döndüm, tekrar firmware yükledim, bu sefer başarıyla sonuçlandı. Almanca çıkan ekran karşısında şaşıp, İngilizce'ye çevirip, hemen kolay kurulum robotunu çalıştırdım. Meğerse bu firmware Alman bazı ISP'ler için tasarlanmış. Modemim acayip ayalarlarla DSL için ayarlandı. Tekrar fabrika ayarlarına geri döndüm, fakat bitimine yakın kitlendi. Ve modemle bağlantım koptu. Modemi kapatıp açtım ama modem açılmadı. Modem'in sayfasına da ulaşamıyordum. Yeni aldığımız modem, iki günde haşat oldu derken, modem'in üzerindeki reset tuşu aklıma geldi; oradan fabrika ayarlarına döndüm ve bilgilerimi elle girerek kullanmaya başladım.

Çok uzadı, toparlayayım. 2-3 firmware değişikliğinden sonra hala istediğim verimi alamıyorum. Kendi kendine reset atıyor arada ve 530 kadar stabil bir bağlantı veremiyor. Zaten yurtdışında ISP'ler bu modemi hediye olarak veriyormuş. Ben aldım, siz almayın diye. Keşke Linksys alsaydık.

SOS İstanbul

2008-10-04T16:54:00.003+03:00

Sivil toplum kuruluşlarının katılımıyla şekillenen SOS İstanbul konser ve bilinçlenme projesi kapsamında Turkcell Kuruçeşme Arena'da bugün R.E.M. konseri var. Konser 15:00'te başladı fakat görüldüğü gibi insanlar SOS filan dinlemeyip, direk R.E.M. konserine gelecek heralde. Şu anda E2'de canlı olarak yayınlanıyor konser dizisi ve görüldüğü gibi seyirci izdihamı var.

Öykü Serter sunuyor ve eskiden (5'te 5 günleri) çok sevdiğimiz bu sunucu hanım kızımız kendini bir garip şekle sokmuş. Sivil toplum kuruluşları biraz hikaye, millet gelirse R.E.M. ve onun hemen öncesinde çıkacak olan Mor ve Ötesi için gelecek heralde. Konsere girenlere, "R.E.M.'in Losing My Religion dışında başka bir şarkısını biliyor musunuz?" isimli bir anket yapsalar keşke..

Ramazan, Bayram ve Ben

2008-10-04T15:46:00.000+03:00

Ramazanda kilo almışım. Bayramda kumaş pantalonlarıma zor sığınca farkettim. Çok fazla ekmek arası tost ve sıcak pide arası yağ tüketimi sonucu olsa gerek.

Son 2 haftadır zaten canım sıkılıyor. Aileye, hayata, ükleye, dünyaya karşı olan inançlarım fena halde sarsıldı. Pek uyuyamıyorum artık. Bayramda aile içi rahatsızlıklar nedeniye bayram olmakdan çıktı, iyice moralimi bozdu. Zaten akrabalar oraya buraya tatile gitmiş. Eski bayramlar git gide mazide kalıyor.

Ayrıca üzüldüğüm başka bir olay da bu kötü dönemimde yanımda olmasını beklediğim bir arkadaşımın hiç oralı olmamasıydı. Sırf bayramın son günleri bayram gibi geçsin, biraz açılayım diye buluşalım istedim ama olmadı. Neden bilmiyorum, bilmek de istemiyorum heralde artık. İnsanları anlamak zor, ve her seferinde bizim ne kadar problemli yaratıklar olduğumuzu görüp üzülüyorum. Hiç bir şeyle mutlu olamıyoruz. Elimizdekilerle yetinemiyoruz. Sürekli fazlasını, bizim olmayan, bilmediğimiz şeyleri istiyoruz. Onunla kimsenin bilmediği pek çok şey paylaştım ama o hiçbir değeri olmayan anlatmadıklarımın peşinde koşup durdu. Anlattıklarımın da bir önemi yoktu onun için, unuttu zaten.

Modem filan derken geçtiğimiz hafta EBG ile de bir kavga ettik, hala pek konuşmuyoruz. Bakalım okuyor mu burayı. :)

Wiiiiiiii

2008-09-27T23:25:00.002+03:00

Geçen hafta ne zamandır niyetlendiğimiz aleti sonunda aldık: Wii!

Aslında kendisine yaz başında karar vermiştik fakat piyasada nedense pek bulamadık. Nintendo az sayıda çıkartıp, bol bol satıyormuş, zaten o yüzden Xbox360 almıştık yaz başında.

Xbox almadan bile önce Wii için Wii Fit almamıza rağmen, Wii'yi anca geçen hafta aldık ve bir haftalık tecrübemize dayanarak söylüyorum; bu alet gerçekten eğlenceli.

Alır almaz, hemen kardeşle kendimize birer Mii yaptık. Bu Mii'leri oyunları sizin yerinize oynayan, diğer Wii'lere oturmaya giden profilleriniz. Tamam Wiimote (fotoğrafta sol üstte duran alet) ve Nunchuk (sağ üstte) çoook ama çoook hassas değil fakat bu eğlenceyi baltalamıyor. Pek çok hareketli ve neşeli oyunlar var. Genelde çocuk konsolu dense de, Resident Evil'lerden tutun Zack & Wiki adında tıklamalı macera oyunlarına pek çok seçenek mevcut.

Alır almaz, kardeş Wii Fit ile yoga çalışmalarına başladı misal. Henüz 2 kişilik oyunlara geçemiyoruz ama en yakın zamanda bir Wiimote daha alıp karşılıklı oynayacağız. Türkiye'de yasal olarak satılıyor alet, fakat Türkiye'ye ne yazık ki internet desteği verilmiyor. Yunanistan bile Wii Dükkanı'na girip eski oyunları indirirken, biz giremiyoruz. Madem Türkçe klavuzlu ve garantili olarak Türkiye'de satıyorsunuz, bari onları da destekleyin.

En sevdiğim özelliklerden biri de pek ısınmaması. Grafikleri Xbox 360 kadar iyi değil fakat, ondan daha küçük ve televizyon sehpamıza girebiliyor. Havadar ortamda bile ısınma problemi olan Xbox oraya girse ölürdü heralde. Evde Wii partileri başladı bile, 2. Wiimote'yi de alınca hızla devam edecek...

Müze Kart

2008-09-24T15:39:00.008+03:00

Geçen hafta bir arkadaşımla beraber Sultanahmet'e indik. Ne zamandır müzeleri gezmemiştim, hem de Ramazan eğlencelerine bir bakarız dedik.

Topkapı Sarayı'na giriş 20 YTL. Müze Kart da 20 YTL. Ben de her Türk gibi bir Müze Kart alarak, bundan sonraki müze ziyaretlerimi (sanki çok geziyorum da) beleşe getirmeyi umdum. Fakat "fine print" dediğimiz küçük yazıları içerideki Harem bölümüne girmeye çalışınca farkettim. Müze Kart iyi hoş, fakat müzelerdeki bazı yerlere girmenizi sağlamıyor. Mesela Topkapı Sarayı'ndaki Harem bölümü buna bir örnek. Ayrıca 15 Ytl verip girmeniz gerekiyor bu bölüme. Öğrendim ki, her müze Kültür Bakanlığı'na bağlı değilmiş (Yerebatan Sarnıcı mesela), ve buralarda da kart geçmiyor. Ancak müze kartın geçtiği pek çok yer olduğundan oldukça karlı, 1 sene boyunca istediğiniz gibi dolaşabiliyorsunuz. (Ayrıca yazının sonunda müze kartın geçtiği yerlerin bir listesini veriyorum, ben çok aradım, siz aramayın.)
Topkapı Sarayı'nda yeni bir uygulama başlamış. Girişte elektronik rehberleri 5 Ytl karşılığında kiralayabiliyorsunuz. Biz almadık ama bir daha gidersem alırım; yazıları okumakla uğraşmayıp, istenilen dilde rehberlik hizmeti oldukça güzel.

Topkapı Sarayı'ndan sonra kartımı denemek için bir de Ayasofya'ya girdik. İçerdeki iskele yine bizi tüm heybetiyle kucakladı. Kaç senedir Ayasofya'ya uğrarım, hala o iskele duruyor. Ya işler bitmiyor, ya da o da sergileniyor; bir restorasyon bu kadar sürer mi bilmiyorum.

Tabi son olarak da Yerebatan Sarnıcı'na gittik. Müze Kartımın geçmediğini öğrendim, ücreti ödeyerek balıklara yem attık. Her zamankinden daha da karanlıktı, Sarnıç.

Sultanahmet Meydanı'na Ramazan nedeniyle pek çok stand kurulmuş. Çiğ köfteden sucuk dönere, mangalda kahveden kutulu tane mısıra neredeyse herşey var. Tam iftar vakti köfteciler ve yiyecek yerleri çok dolu olduğundan, millet paket alıp; etraftaki çimlere, banklara oturarak yiyorlar. Akşam da Mehteran Takımı'nın gösterisi vardı, fakat 21:30 denmesine rağmen 21:45'e kadar başlayamayınca, kalktık ve döndük. Zaten sonra ortalığı sel götürdü bir güzel ıslandım. Sonuç olarak Sultahmet güzel bir yer. Ağacı, havuzu, köftesi.. Arada gitmek lazım. Ama Mado'sunu hiç beğenmedim.

Uafak bir ek: Müzekart ile gezilebilecek müzelerin adresi ve listesi:
https://satis.muzekart.com/muzeler.pdf

Televizyon Reklamları Gürültüsü

2008-08-20T23:19:00.000+03:00

Yazlıkta bütün gün TV görünce, bunun ne kadar kötü olduğunu anladım.
Bilmiyorum hiç farkettiniz mi, ne zaman dizi ya da film bitip de televizyon reklama girse; hemen kumandadan televizyonun sesini kısmak zorunda kalıyoruz. Bunun nedeni, reklamcıların yayınlanan reklamların bizlere daha iyi ulaşma isteğiymiş. Yani televizyon reklama girince, sesi özellikle açıyorlar. Yurtdışında mesela İngiltere'de bu yasaklanmış. Tv'ler normal program ve reklamlarda aynı ses şiddeti kullanmaları gerekiyormuş. Tabi bize ne zaman uğrar bu bilmiyorum, lütfen en yakın zamanda RTÜK el atsın. Kendi kendine mırıldanan TV, reklamlar başlayınca canavara dönüşüyor çünkü.

Hustle

2008-08-20T23:04:00.002+03:00

İkinci dizi kanalımız olmayı, talihsiz dizi seçimleri ve saatleri ile kaçıran E2; bu ünvanı TNT'ye kaptıracak gibi duruyor. Haftaiçini Seinfeld ile şenlendiren TNT, Cnbc-e gibi 20:00'ye koymaya başladığı dizilerle yazlıkta tv izlemeyi zevkli hale getirdi. Bunlardan biri de Hustle.

Hemen tanımışsınızdır, Hustle'da Dexter'in geçen sezonunu şenlendiren rahat dolaşmayı seven koca ağızlı teyzemiz (Jaime Murray) oynuyor. (Gerçi bu diziye Dexter'den önce başlamış ama olsun.) Hem de bu sefer sevimli bir rolde; dolandırıcı.
Resimde de gördüğünüz 5 dolandırıcı, İngiltere'de gözlerine kestirdikleri, kendilerince halka ve çevreye yamuk yapan kişileri dolandırıyorlar. Her birinin görevi farklı, mesela soldan ikinci yaşlı amcamız Albert (Robert Vaughn); "av"la ilk teması yapıyor. Hatta geçenlerde cold reading bile anlattı. Zenci amcamız Mickey (Adrian Lester) grubun hem en cool hem de pek bilgili üyesi.

Kendi içinde felsefelesi olan kişileri mi seviyorum nedir, bu diziyi de sevdim. Bir kere dizinin en güzel yanı, izlediğim tüm bölümlerinde mutlaka bir süpriz yapmasıydı. Tamam bazen anlayaibliyorsun ama en sonunda tüm izlediğin parçalar yerine oturunca, acayip keyifli oluyor. Birbirleri arasındaki ilişkiler, ufak hileler ve büyük bir kumpasla birleşince, güzel bir dizi çıkmış ortaya.

Her hafta Çarşamba günleri saat 20:00'de TNT ekranlarında. İzleyiniz.

Not: Nedense bu diziye hep Heist diyesim geliyor, o da ayrı bir mevzudur ya; neyse..

Güven Doğumgünü

2008-07-16T03:48:00.003+03:00

Bu cumartesi Güven'in bir yaş daha büyümesini (yalan) kutlamak için güzel manzaralı Beylerbeyi terasına gittik.

Bu fotoları genelde Özgür çekti. Ankara DF tayafasından Özgür, kız arkadaşı ve zırzop Eser beylerin katılımlarıyla pek de kötü olmayan bir gece geçirdik. Partinin açık büfesi güzeldi, manzaradan daha çok beğendim hatta. Makineyle çekilen fotolar, ufak ekranda pek bir şeye benzemiyorlardı fakat görünce oldukça beğendim. Peki bunların burada ne işi var? Sırf EBG hanıma inat olsun diye koydum. Hep o mu koyacak bloga fotolar? Ben çekmedim ama çekilirken hemen yanıbaşındaydım.

Seinfeld Yeniden!

2008-06-10T14:58:00.002+03:00

Tüm zamanların en iyi komedi dizisi geri döndü!
Dün gece kanalları gezerken tekrarına rastladım, ilk sezon bölümleri; demek ki yeni başlamış.
Yeni açılan TNT kanalında hafta içi her gün 19:15'te orjinal dili ile altyazılı olarak yayınlanıyor. Cnbc-e gibi gece de 2 gibi tekrarı veriliyor.

Seinfeld demişken, bir karın ağrımı da hemen yazayım. Bu dizinin box seti Türkiye'de çıksın artık!!! Altyazısı var bu tv şirketlerinde, dvdye koymak ne kadar zor bunları??

Bir de ufak bir dipnot. Jery Seinfeld'e sormuşlar, "Nasıl bu kadar üretebiliyorsunuz?" diye. O da kullandığı takvim etkisini anlatmış, hemen ben de ileteyim. Bir duvarı kaplayacak kadar, bir yıldaki tüm günleri gösteren bir takvimi varmış. Dizi ya da kullanacağı espriler üzerine verimli olarak çalıştığı her gün için bu takvimde o güne kocaman kırmızı bir X çizermiş. İnsanın bu kırmızı X'leri gördükçe daha çok motive olduğunu söylüyor. Oldukça güzel bir yöntem özellikle rahata alışkın bir tür olduğumuzu hesaba kadarsak çok çabuk unutuyoruz yapmamız gereken esas işleri. Bana da bir takvim lazım heralde...

Yada, yada, yada..

Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull

2008-05-31T17:27:00.002+03:00

Indiana Jones ve Kristal Kafatası Krallığı 10 gün önce gösterime girdi. Aslında ilk gösterime girdiği gün gidecektim fakat aile içi problemlerinden dolayı geçen perşembe günü gidebildim. Yanıma Pazartesi günü geç kalan bir arkadaşımı da alıp sinemanın yolunu tuttuk.

İlk önce şunu belirtmeliyim ki Indiana Jones filmlerinin benim için özel bir yeri vardır. Özellikle de serinin 3. filmi olan Indiana Jones and the Last Crusade filmi. Bu benim sinemada ilk izlediğim filmdir. İlkokulda filandım galiba o zamanlar, babam ve başka bir tanıdıkla beraber Bakırköy Sinema 74'te balkonda izlemiştik hiç unutmuyorum. Gerçi bu nedendenmidir bilmiyorum ama serinin en iyi filmi de 3. filmdir bence. Kardeşim benim gibi bir sinema deneyimi yaşamamış ama o da üçüncüyü diğerlerinden daha çok sever demek ki sadece benimle ilgili bir olay değil.

Neyse ufak bir giriş bilgisinden sonra, gelelim yeni Indy filmimize. Filmle ilgili pek bir haber, yorum okumadım gitmeden önce. Direk sinemada izlemek istedim kimsenin etkisinde kalmadan. Ve açıkçası pek beğenemedim filmi. Nedenlerini pek saymak istemiyorum, filme gitmemiş olanların zevkini kaçırmayalım ama bir Indiana Jones filmine kristal kurukafalar biraz fazla fantastik olmuş gibi geldi bana. Tamam önceki filmlerde de vardı az çok birşeyler ama bu kadar bariz bir olay yoktu. Çünkü Indy filmlerindeki en sevdiğim şeyler; çarklar, basınca açılan tuzaklar gibi el yapımı öğeler olmuştur her zaman.

Ayrıca 3. filmde çok sevdiğim "güzel film" tarifi, bu filmde biraz bozulmuş. Üçüncü filmde ne ararsanız vardı. Aşk, hareket, vurdu-kırdı, komedi, entrika, hareket, aşk, komedi.. Film hiç durmadan ilerliyordu, insanı sıkmıyordu. Bu filmde bu dozajlar biraz fazla uzun tutulmuş gibime geldi. Bazıları hiç yok, olanlar da uzamış. Bazı dialog bölümleri sıkıyor gibi.

Peki izlenmeli mi? Tabii ki de. Indiana Jones filmi piyasada olan pek çok filmden daha iyi. Fakat Indy filmleri kalitesini yükseltemiyor sadece. 3. filmdeki karakterler yok tamam Indy yaşlandı belki olmamaları normal ama Sean Connery hala hayatta, demek ki oynayabilirdi. Devam filmlerini hiç sevmez ama filmde eksikliği hissediliyor. Cate teyze harika oynamış, tam soğuk Rus. Ayrıca film içinde tam 45 dakikalık bilgisayar destekli animasyon varmış, bir iki yer dışında neredeyse hiç farkedilmiyor; bu da filmin bir artısı. Indy hala komik, hala yılandan korkuyor ve hala aksiyona doymuyor. Keşke ayakları daha yere basan bir senaryosu olsaydı. Kaçırmayın, Indy filmi zor bulunuyor bu dönemde.

XBoX 360 aldık!

2008-05-27T17:29:00.007+03:00

Bir aydır Wii aramaktan sıkılınca, geçen hafta Xbox 360 aldık kardeşle beraber. Böylece "evdeki bilgisayarlar çağdışı kaldı, konsol alalım yerlerine" isimli kampanyamız yine uygulanmış oldu. (Bundan önceki Playstation'a uygulanmıştı.)

Peki neden Xbox 360? Bir kere Playstation 3 Blue-Ray yüzünden oldukça pahalı şimdilik ve orjinal oyunları da el yakıyor. Xbox 360 ise çekilen oyunları filan oynatabiliyor. Ayrıca Xbox360 bir çeşit yandan yemiş bilgisayar olduğu için genelde PC'ye çıkan oyunlar onda da çıkıyor. Dolayısıyla ne zamandır oynayamadığım PC'ye çıkan oyunları da bu aletle görebileceğiz.
Peki sadece oyuna mı yarıyor bu? Hayır, Microsoft işi olduğundan kendisi PC'ye ethernet üzerinden bağlanabiliyor. Eğer media center yüklüyse bilgisayarda, konsoldan PC'deki resimleri, videoları izleyebiliyorsunuz. Divx filan da oynatabiliyor yani. Ayrıca kendisi dvd player olarak da hizmet veriyor.

Geçen hafta Sirkeci'de buldum bu aleti. Dükkan sahibi bir oyun forumunda satış yapıyordu, salı günü gelip alacağımı belirttim fakat öğrendim ki elinde yokmuş. Wii'den ağzı yanmış biri olarak (4 defa gittim Sirkeciye almak için, 2'sinde "Elimizde var gelin alın" demişlerdi hatta; hepsinden eli boş döndüm.) bunu da alamayacağımızı düşündük ama neyse ki Turgay bey sözünün ehliymiş, Perşembe dedi; Perşembe gelmiş gerçekten de. Fakat ufak bir noktayı atlamışım. Oyun ısmarlamayı unutmuşum. :) Xbox360 şu anda hala kutusunda sadece birkaç saat içinden çıkan ufak oyunları oynadık (PacMan?!?), yakında tam randıman alırız inşallah. Zaten oynadıkça buraya da yazacağım.

Resimde de görüldüğü gibi kontrol aleti kablosuz. Açıkçası benim alerjim vardır pilli kontrol aletlerine karşı. (Klavye, mouse, joystickler) Hiç bir zaman düzgün verim alınmaz ve olmadık yerde de pili biter. Konsolu almadan önce bir de kablolu kontrol aleti alırım diyordum. Fakat bir süre kullandıktan sonra gördüm ki, neredeyse hiç bir eksisi yok kablosuz olmasının. Hatta çok rahatlığı var, pil ömrü kısa değil; tuşlar filan da gayet ergonomik.

Şimdi kardeşin ikinci kontrol aletini almasını bekliyoruz, ayrıca bir harddisk alınca da GTAIV'ün tadına bakacağız, o zamana kadar diğer oyunlarla oyalanalım birazcık.

Ademler ve Havvalar

2008-05-20T15:04:00.003+03:00

Geçenlerde kahvaltı ederken sonunu yakalamıştım bu programın. Yaklaşık bir haftadır takip ediyorum. Özellikle İtalyan Tv'lerinde öğlen kuşağında görmeye alıştığımız çeşitli konuklar ve seyircilerle beraber yapılan programlara benziyor.

TRT'de yaklaşık 14:45 sularında başlıyor program. Ve baylar, bayanlar olarak iki ayrı seyirci grubu; konuklar ve psikiyatrist Doçent Doktor Haluk Özbay katılıyor. Sunuculuğunu ise Raşit Yıldırım ve Şebnem Yiğit paylaşıyorlar. Her bölümde bir konu ele alınıp, irdeleniyor. Genelde iletişim ve birliktelik ağırlıklı konular bunlar. Bilgilerden sonra gelelim programı neden beğendiğimize.

İlk önce TRT faktörü; tamam diğer programları sıkıcı olabilir fakat bu programda birbirlerine atışmaları olsun, esprileri olsun çok da kötü değil. Ayrıca bu saatlerde diğer kanallarda yayınlanan "Kim kime sarktı?" ve "İki göbek atalım, mendil sallayalım" tarzı beynin sadece dış çepherine nüfuz eden programlardan daha içerikli.
Gelen seyirciler ise Türk insanının görüşlerini özetliyor, kimisi çok uçarken, kimisi gayet yerinde laflar edebiliyor. Akıl yaşta değil baştadır sözüne güzel bir örnek.
Tabi en güzeli de psikiyatrımız oluyor. Yorumları gayet güzel, insanlara birşey öğretmeye değil; sadece anlatmaya çalışıyor. Anlayan seyircilerin sonra laflarını çevirmesi ise hoş.

3'e çeyrek kala TRT'de yayınlanıyor. (Evet benim kahvaltı saatim :) Ayrıca tekrarları var bilimum saatlerde.

Ademler ve Havvalar Web Sitesi

Çalışma Hatıraları

2008-05-18T23:54:00.004+03:00

Maketin fotoğraflarını verdim, biraz da çalışma ortamından bahsedelim.

Solda masamın hali görülüyor. Bıçaklarım, cımbız filan ortada. Kardeş anfi tiyatroyu kesmiş, masanın üstünde duruyor. Pritt ise kaybolup durduğundan, tarafımdan icat edilen Pritt Tutacağı aleti ile sabitlenmiş. Hem de yer kaplamıyor. Sağda ise son güne girerken, sağ işaret parmağımın şişmesi görülüyor. Çok fazla kalın karton kesmekten oldu, neyseki Faik yardıma geldi son gün; zaten tam yetişmedi maket, O da olmasa hiç bitmezdi.

Burada ise maketi gönderdikten sonra evin halini görebilirsiniz. Perşembe günü göndermiştim, televizyonda Fenomen başlamış; ona da yetişmeye çalışıyordum bir yandan. Kardeş toplanmaya yardım etti sağolsun, bir maket macerası daha böylece sona erdi. Yarışma sonucunda kazanamadık ama maket yapmak ne kadar zevkliymiş yeniden hatırladım bunun sayesinde.

Kayseri Proje Yarışması Maketi Son Hali

2008-05-18T23:45:00.000+03:00

Biraz fazla fotoğraf olduğu için konuyu böldüm.

Aslında maket istediğim gibi olamadı. Bunun çeşitli nedenleri var tabii, birincisi çizimler elime biraz geç ulaştı. 2 hafta kala başlamıştık zaten ama son kesin çizimler gelmeden kalenin duvarları ve taban içindeki boşluğun yüksekliğini yapamazdım. Zaten önceden kararlaştırdığımız gibi yapsaydım, çizimler geldiğinde bunların değiştiğini görecektim.

O yüzden etrafa pek fazla detay çalışamadım. Kapılar ve etrafa binalar da yapacaktım aslında.

Özellikle kale önündeki havuz ve etrafındaki ağaçlar oldukça güzel duruyor. İçerideki dükkanların üzeri kapalı, anfi tiyatronun kesimini minik kardeş yaptı. Fakat lazer yazıcının baskılarının silinmesi yüzünden ne yazık ki istediğim kadar iyi durmuyor.

Kayseri Kalesi Proje Yarışması Çalışması

2008-05-18T23:39:00.006+03:00

Geçtiğimiz ay üniversiteden bir hocam aradı, mimari proje yarışmasına katılıyorlarmış; benden maketini yapmamı istedi. Yoğun olduğumdan pek yapmak istemedim. Ama kendisi beni okuldan mezun ettiği için kabul etmek zorunda kaldım.

Maketi geçen ay bitirdim fakat gün be gün buraya yazamamıştım, o yüzden toptan girmeye karar verdim.

Sol üstte ilk kütle görülüyor, özellikle sur kesimleri çok uzun sürdü. Sağda ise tabanın ilk ve son hali görülüyor. Marangozdan bir ahşap kestirip üzerine mantar ile yükseldim. Kalenin iç kısmı için bir boşluk oluşturmak gerekiyordu.

Kale duvarları bittikten sonra sprey boya ile boyadım. Kalenin en üst kotunu daha yapıştırmadım, o beyaz olarak kaldı, böylece dolaşma yerleri belli olacak son makette.

Sağda ise boyanan kalenin tabana yerleşmesi görünüyor. Kalenin iç duvarları, tabanda açılan boşluğa denk gelecek şekilde uzun tutuldu böylece iç ve dış arasında kot farkı var. Ayrıca kale içindeki son kot olan kısım da beyaz olarak yerine konmuş.

Soldaki resim de son aşamaya oldukça yakın, iç bahçe bitmiş gibi. Fakat bu projede ne yazık ki A3 inkjet yazıcımın kartuşu tıkandığı için, A4 lazer yazıcımdan çıktı almak zorunda kaldım. Hem boyut olarak bana ekstra problem çıkardı (maket A3'e biraz sığabiliyor, A4'e sığmıyor.) hem de lazer yazıcı baskısı, maket yaparken kendi kendine silindi gitti.

Dexter Cnbc-e'de!!

2008-05-15T00:10:00.005+03:00

Uğruna uydu alıcısı satın aldığımız ailemizin seri katili Dexter, E2'yi kasıp kavurduktan sonra CNBC-e ekranlarına konuk oluyor.

21 Mayıs'dan itibaren, çarşamba akşamları 21'de yayınlanacak olan bu güzel diziyi mutlaka izleyin. Biz E2'de sezon 2'yi izlemekteyiz, bu hafta final yapacak; ve ardından ilk sezonu ile Cnbc-e'ye taşınacak.
Kendisi Prison Break'den sonra merakla beklediğimiz tek dizi oldu bu sene, sezonu bir bitirsin ufak bir yazı yazarım artık.

Endem Elektronik

2008-05-03T22:42:00.000+03:00

Bugün gerçekten sinir oldum bu işletmemsi yere. Önceden PlayStation 1 ve PlayStation 2'lerimi buradan almış ve buraya çip taktırmıştım. Hatta Edirne'den bile makine getirdiğim olmuştu çip için. Normalden biraz pahalı fakat hiçbir problem çıkmadığı için güveniyordum. Taa ki bu haftaya kadar.

Kardeşle kafa kafaya verdik, Wii alalım dedik. Şansa Wii Fit çıktı, Wii'ler karaborsaya düştü. Ben de eski dost Endem Elektroniği aradım, ellerinde olduğunu gelip alabileceğimi söylediler. İyi dedik, ertesi gün evden çıkmadan bir arayayım bari dedim. İyiki aramışım. Ellerinde Wii yokumuş. Ee dedim dün var dediniz, satıldı mı? Sordular soruşturdular; "Satıldı heralde" şeklinde bir cevap. Heralde? Benim mi bilmem lazım satılıp satılmadığını, durumu anlamam lazımmış ama anlamadım işte. Neyse, telefonda bana arkadaşlarının Cumartesi günü piyasadan Wii toplayacağını söylediler. Pazartesi filan gelirmiş yani. İyi dedim kapadım.

Bugün ise kardeşim aradı sordu, Wii varmış ve fiyatını da almış. Bana söyledi, ben de çıkmadan yine bir terslik olmasın diye aradım. Wii gerçekten varmış, onlara ayırmalarını hatta takabiliyorlarsa çipi takmalarını bir saate kadar geleceğimi söyledim. Adımı bıraktım. Çipi takmayacaklarını gelince 1 saatte bitirebilceklerini söylediler. İyi dedim, sonuçta bana güvenmek zorunda değiller; haklı adamlar da. Neyse çıktım evden, gittim olay mahaline. "Pardon ben sizi aramıştım, Wii alacaktım?" lafıma çok güzel bir cevap aldım. "İyi de elimizde hiç Wii yok ki?".
Kan beynime sıçradı, "Nasıl, yok az önce aradım sordum; sattınız mı yoksa?" "Hayır, satmadık; Wii yok elimizde gelmedi." Kendimi zor tuttum, olmayan birşeyi neden var gibi söyleyip, beni taa anasının gözünden getirdiklerini anlattım. Telefonumu istediler, gelince beni arayacaklarmış. Telefonumu vermedim tabi, hiçbir şey demeden çıktım geldim. Bunun nasıl bir mantıklı açıklaması olabilir bilmiyorum, yok bilmemkim getiriyor, o satmış falan filan. Yahu var mı yok mu, açıp stok tutan adama sormuyorsun bile. Kafadan sallıyor işte o anki ruh durumuna göre.
Çok sinirlendim, bir bilgisayar bir tezgahla bu kadar iş yapılıyor...

God of War : Chains of Olympus

2008-03-09T17:27:00.011+02:00

Bu hafta içinde PSP'ye yeni bir oyun çıktı. Önceden PS2'de gördüğümüz God of War, PSP'de yüksek grafikli aksiyon oyunu yapılamaz diyenlerin yüzünü kızarttı.

PSP çıktığından beri, teknolojik açıdan pek güvenilmediği için genelde konsola çıkan oyunları kırpıp kırpıp önümüze koyarlardı. Fakat bu sefer yapımcı firma oturmuş adam gibi GOW motorunu geliştirerek PSP'ye uyarlamış. Sonuçta gerçekten güzel görünen, hızlı bir oyun çıkmış.

Oyun PS2'ye çıkan GOW1 ve GOW2'nin öncesini anlatıyor. Tanrıların ayak işlerini yapan "Ghost of Sparta" ile önümüze geleni deşip, Olympus'u kurtarmaya çalışıyoruz. İlerledikçe karşımıza büyük canavarlar, ufak oyunlar çıkıyor. Etraftan ve düşmanları öldürme şeklimize bağlı olarak da cesetlerden çıkan kırmızı yuvarlaklar ile silahlarımızı-büyülerimizi güçlendiriyoruz. Bu güçlendirme kısmı önemli çünkü yeni ve iyi hareketleri ancak böyle öğrenebiliyoruz.

Oyunda herşey etkileşimli, bir kapıyı açmak, çarkları çevirmek, hatta bize sarılanları itmek bile tuşlara basarak yapılıyor. Büyük canavarlarda, enerjisini belli bir seviyenin altına inince ufak oyunlar çıkıyor. Ekranda görünen tuşa zamanında basınca Kratos gayet şık hareketlerle rakibin işini bitiriyor. Mesela yandaki resimde; beni tepegöze diş muayenesi yaparken görebilirsiniz. Operasyon için herşey hazır.

Bu tip oyunlarda genelde kamera çok problem çıkarır. Olup olmadık yere kaçarak saç baş yoldurur. Fakat GOW:CoO'da kamera oyuna yerleştirilmiş, yani kafasına göre davranmıyor, sizi takip ediyor ve nerede olduğunumuza bağlı olarak yerinde duruyor. Tüm oyunda hiçbir kamera problemi yaşamadım. Sadece bir yerde kamera gitmeniz gereken "gizli" geçidi göstermiyor, onu hissetmek gerekiyor o kadar. :)

Dövüşler olması gerektiği gibi hızlı, kanlı ve heyacanlı. Başlarda kolay gelse de ilerledikçe yaratıklar da güçleniyor ama bu bizi durduramıyor. Mesela yandaki resimde Medusa teyzenin kafası elimde kalmış. Yerine takmaya çalışıyorum nezaketen ama nafile, geberip gidiyor bana da bonus bırakıyor.

Sonuç olarak, oyun üzerine uğraşıldığı belli. Fakat bu kadar grafik, oynanış, videoların da bir eksisi oluyor. Oyun birazcık kısa. 5-6 saatte bitiyor. Yeniden oynamak isterseniz, gerçekten zor bir zorluk modu açılıyor. Bitirmek gerçekten güç. PSP'niz varsa bu oyunu mutlaka bir kere oynamanız gerekir.

Oyunun Tanıtım Filmi
Oyunu PlayAsia'dan Satın Alın

Yaşıyorum

2008-03-09T17:22:00.002+02:00

Uzun zaman olmuş yazmayalı. Her seferinde şunu da yazayım, bunu da deyip durdum ama erteledim nedense..
Bugün canım sıkkın, yeniden başlayalım o zaman...

Onbaşı İzni

2007-05-12T20:54:00.000+03:00

Hiç anlamam...
Onbaşı kimdir, çavuş ne işe yarar. Yüzbaşı kaç kişiye bakar, rütbeler nereye takılır..

Ama artık biliyorum.. Çok iyi değil, ama en azından kendi komutanlarımızı tanıyorum.

Bir ay bitti, 15 kişi acemiliğimizi tamamladık, milletin neden bu kadar çok askerlik anısı anlattığını birinci elden öğrenme fırsatı yakaladım. Fakat aynı sıkıcılığa düşmeyeceğim.

Alışmak zor oldu fakat pek çok şey öğrendim, ve bunların çoğu askerlikle ilgili değil, hayata dair şeyler. 3 ayrı senaryo bulmuştum, yazana kadar 2sini unuttum; not defteri edindim 2 yeni senaryo ekledim. Hafızamda zayıflama var, yapacağım şeyler için düşünmeyip emir almak güzel, başka düşüncelere dalabiliyor insan. Fakat bunun ne kadar iyi olduğu tartışılır.

Zamanımı telefon sırasında geçirmektense, gidip gazinoda erlerle lig tv izliyorum. Son birkaç senedir futbolla alakam olmamasına rağmen benim olmayan bir hayat yaşamak değişik bir duygu. Buradan özellikle bana şalterimi kapamam; orada "ben" değil, kamuflaj giymiş sıradan bir "er" olduğunu söyleyenlere teşekkürleri bir borç bilirim.

Görüşürüz...

Gittim..

2007-04-12T10:56:00.000+03:00

Askere gittim, döneceğim..

Askerim Artık!

2007-04-08T03:35:00.000+03:00

Geçtiğimiz salı, Tuzla'da yedek subay sınavına girdim. Soruların hepsini yapmadım, kolayları esgeçip zaman aksın diye zorlarla uğraştım. Pek de bir zordu ya zaten.

Askerlik yaklaştıkça, evde oturmak zor oluyor. Her gün arkadaşlarla dolaşıyoruz, gerçi konu genelde askerlik oluyor ama olsun.. Bugün de tiyatrodan sonra "süpriz" parti vardı. Allahtan Özlem hiç "çaktırmadı" da farketmedim. :)
Gün içinde 300'ü izledik. Film fena değil, bir 20 dakika kırpılabilir belki. Gladyatörü andıran tahıl tarlaları beni sıksa da, fena film değildi. Çok süper, harika bir film olduğunu da düşünmüyorum ama çizgiroman severlerin sıkılmadan izleyebileceği bir çalışma çıkmış ortaya. Sırf Kral'ın atışmaları, şiirsel aksiyon sahneleri için izlenmeli. Çizgi romanını da okuyun zaten, hatta ben de okuyayım. Ayrıca bir arkadaşım, filmin içerdiği propaganda yüzünden izlemeyeceğini söyledi; yazık, her türlü filmi ne olursa olsun izlemesi lazım işi nedeniyle...

Önceki yazımda yazdığım tatlı insanla tanıştım, hatta geçen Cuma neler hissettiğimi de söyledim. Askere gitmesem heralde 1 sene kadar beklerdim bunun için, fakat bu sefer biraz erken oldu ne yazık ki.. Ama olsun, en azından bu sefer "keşke" diye düşünmek istemiyorum. Ayrıca bu durumun, O'nun açısından da ne kadar zor olduğunun farkındayım...
Gerçi P.A.K. (Platonik Aşklar Kurumu) paktıyla yaptığımız oturumlarda, durumu değerlendirdik. Döndü dolaştı kendisinden çıkan "arkadaşlarımız duymasın" cümlesine saplandı. Pakt olarak bu cümlenin hiçbir geçerli nedenin olmadığını belirledik. Sanırım pakt sözcüsü ebg hanım da durum ile ilgili bir açıklama yapar, ya da sesli bir kitap basar. Gerçi onun da "işi" başından aşkın şu günlerde; O Allahtan bir göz isterken, 3-4 tane birden buldu. :)

Müsait bir yerde İnecek Var!!

2007-03-24T02:56:00.000+02:00

Ne zamandır yazmıyordum, bilemiyorum nereden başlasam...

İlk olarak, Perşembe günü Askerlik şubesine gittim; kağıtlarımı aldım. 3 Nisan'da sınava giriyorum, heralde o hafta sonu da teslim olmam gerekecek. Kısaca buralardan ayrılıyorum bir süreliğine.

İkinci olarak her ne kadar buraya inatla yazmasam da, neredeyse haftanın her günü tiyatrodayım. Birkaç ay içinde çok güzel yok aldık. Grubu da çok seviyorum, hepsi dünya tatlısı insanlar.

Üçüncü olarak, o kadar uğraştım askere gitmeden bir vukuat çıkmasın, kafam geride kalmasın, tertemiz gideyim diye ama olmadı. Geçen ay gördüğüm, delinin teki yüzünden tanışamadığım dünyalar tatlısı biriyle geçen hafta tanışabildik. Ben oraya buraya koşturup, etrafa yüz vermezken; beni "soğuk ve kendini beğenmiş biri" sanmış, normaldir.. :)

Nightmares & Dreamscapes

2007-01-19T16:43:00.000+02:00

e2 hafiften de olsa yayın hayatına başladı. Sabahları güzel kadın programları var, bizimkilere 5 basar. Gerçi kereviz sapıyla pek hoşlaşmam ama acayip tarifler veriyorlar. :)

Çarşamba günü ilk e2 dizimizi izledik, Nightmares & Dreamscapes. Stephen King'in aynı isimli kısa öykü derlemesinden televizyon için çekilen mini-dizi. İlk bölümünde tek bir dialog hatta bir monolog olmaması, rüyaların böyle görüldüğü üzerine ufak çaplı bir tartışma çıkardı evde. Dizi her çarşamba 22:00'de, e2'de.

Dün Closer vardı, izleyemedik; eski gözdemiz Cnbc-e'deki 25th Hour'u izledik. Bir günde insan hayatının nasıl değişebileceğini gösterdi film bize sağolsun. e2'de nasılsa Closer'in tekrarını yakalarız.

Bu arada e2 izlediğimizi söylediğime göre farketmişsinizdir, uydu alıcı aldık kardeşimle. 145 milyona Next 2000x Plus, oldukça memnunuz odamıza bir sürü kanal girdi sayesinde.

e2 kanalı hakkında bilgi ve yayın akışı için: http://www.e2.gen.tr

Kolilerim Tamam

2007-01-19T16:18:00.000+02:00

Ohh.. Bugün gümrükten beklediğim son kolimi de aldım. Gerçi daha Yusuf abinin elektronik eşyasını karşılayacağız ama benim alacaklarım bu aylık bitti.

Sabah mı gitsem, öğleden sonra mı diye düşünürken, biraz geç kalkınca; öğleden sonraya bıraktım gümrük işini. 10 gün hesabına göre Çarşamba filan gelmiş olması lazımdı pakedin, fakat posta hiç belli olmadığından pekbir umudum da yoktu. Zaten eve kağıtta gelmemişti "Koliniz sizi bekliyor." diye.

Gümrüğe gittim, numaramı aldım fakat evrakları bulunamadı. Kolimi buldurdum, gördüm ama kağıtları yoktu ortada. Sonradan anlaşıldı ki, kağıtlar imzalanıyormuş. Yarım saat bekledik, birileri imza atsın kağıtlara diye, ama neyse kolimi aldım; damga pulu ve gümrük ücreti olarak 1 YTL 75 Kuruş ödedim. Satın aldığım yer bu kitaplara yol ücreti olarak 35$ vermiş, ben onlara 10$ verdim. Yakında uyanıp daha fazla isteyecekler gibime geliyor, o zamana kadar alabileceğimi almalıyım, böyle bir site yok dünya üzerinde çünkü. :)

Ayrıca bu hafta IBM'den mektup da geldi. Gelecek ay bir süprizleri varmış benim için. Bekleyip, görelim... (Lüzumu görülen yerleri sildim. :)

1 Nisan

2007-01-16T22:54:00.000+02:00

Pazar günkü doğumgünümüzü de atlattık hayırlısıyla... Kendi kendime aldığım hediyem cumartesi günü gelerek beni sevindirdi. İlk defa koca bir koli Amerikadan pazartesi yola çıkıp, cumartesi kapımda oldu. Doğumgünleri neler yaptırıyor millete.

Bugünse askerlik işlemlerinine son noktayı koydum. (Aslında tam son değil ama yaklaştık sona.) 1 Nisan'da askermişim, memur öyle dedi. Neyse bu işin de sonunu gördüm ya...

Bugün olan komik olay ise otobüste 2 flört eden öğretmenin kavgalarıydı. Kadınların sohbetleri manipule etmelerine hayranım. Kavga isterse kavga, anlaşmaysa anlmaşma. Olan çocuğa oldu, bulunduğu durumdan çıkabilmek için çok uğraştı ama ben eğlendim, orası ayrı.

Olay Yeri İnceleme ve Uzun bir Gece

2007-01-07T06:05:00.000+02:00

Az önce girdim eve, tiyatrodan erken gelmiştim oysaki bu gece. 12ye doğru geldim eve, sohbet muhabbet filan derken saat 2 gibi ev telefonumuz çaldı. Minik kardeşle bakıştık bir süre, zira bu saatte hayırlı bir telefon gelmez. Açtım, halam karşıdaydı. Bizim apartmanın birinci katında oturuyor ve girişteki kömürlükten sesler geldiğini söyledi, inip bakmak için yanına çağırdı.

3 gün önce bir hırsız evine girmeye teşebbüs etmişti, o yüzden pek inanmadım ona. Sonuçta İstanbul'da yaşıyoruz, her tarafımız gürültü. Apartmanın dış kapısını da açık bulmuş, benim bıraktığımı sanmış; oysaki ben erken gelmiştim üstüme bir de büyük halamın gelini gelmiş; kapı kapalıydı. Ya da kapalı olması lazımdı.

Kömürlüğün demir kapasına indiğimde, kapıdaki iki kocaman asma kilit yerinde duruyordu. Halam dedi ki, "Biz bu kilitleri taktık, kafaları yere bakıyordu; fakat şimdi kömürlüğe doğru bakıyorlar." Tuttum kilitleri, oynatmaya çalıştım, herelde birisi oynadı bunlarla diye; yerlerinden kıpırdamadılar. O sırada aklıma kömürlüğün ışığı geldi. Elimi parmaklıklı demir kapıdan sokup açabilirim diye düşündüm ama bir baktım, zaten ışık dışarıdaymış; uzun zamandır kullanmadığımdan unutmuşum. Elimi attım iki ışığa birden bir yaktım, yakmamla bir gölge oynaması oldu yerde. Beynim durdu resmen... Polisi aramalıyız diye düşündüm, hayır fare olabilir ama? Fare olsun kilitler neden ters?
Hemen toparlandım, ışığı kapadım, halamın kolundan tuttum. "Birşey yok işte, gidelim yatalım." diye konuşuyorum, halam saf saf bakıyor suratıma. Annem indi, işaret yapıyorum gidin polisi arayın diyorum, sessizce; arkasından ekliyorum yüksek sesle "Anne birşey yok çık eve.". Annem suratıma gülüyor, polisi ara dememe rağmen, "Dur ben de bakayım" diyor. Çıktım birinci kata, B. ablam kapıda, polisi arayın diyorum o da kalmış panikten. Halam bağırıp çağırmaya başlıyor. İçeri girip telefonu alıyorum, 155. Nazik bir bay çıkıyor karşıma, adresi veriyorum allahtan çok veriyorum ben bu adresi her durumda sayabilirim. Kaymakamlık karşısı, apartman ismi filan ne ararsan var. Telefonu kapatıyorum tam kapıya çıkıyorum, asma kilit sesleri geliyor aşağıdan. Halam Allah belanızı versinden girip hayvanat aleminden çıkıyor o sırada. Ben merdivenlere bile çıkmadan hepsi çıkıp kaçıyorlar...

Sonuç? Aşağı iniyorum tek bir asma kilit var yerde ve anahtar var üzerinde!! Bizim asma kilite nasıl anahtar uydurmuşlar? Polis geliyor 6 dakika filan sonra. İçeriyi geziyoruz, kocaman kriko düzenekleri, oksijen kaynakları, oksijen tüpleri, binbir çeşit eğe, keski, kocaman demir makası, vs vs.. Kiracımız olan kuyumculara açılan duvarı delmeye bile başlamışlar hafiften. Gelen ekipler aletlere hayran kaldılar. Her taraf eldiven dolu. Hiçbir aletten parmak izi çıkmıyor, hepsi yeni alınmış, özenle hazırlanmış. 2'de olan bu olayın toparlanması 4ü buldu. Olay yeri incelemeyi bekledik, geldiler; numaralar koyarak fotoğraflar çektiler; parmak izi aradılar. Üzerlerinde kör göze parmak sokacak kadar büyüklükte "Delil" yazan kağıt zarflara doldurdular herşeyi. Olay mahalini ilk görüp, telefona sarılan ben ile onları kaçarken arkalarından gören Y. abimi ifade için karakola çağırdılar. Gittik ifadeyi verdik, bundan da ayrı bir hikaye çıkar zaten. Pekçok şey öğrendim yarım saatte.

Sonuç? Sonuçta hiçbirşey yok, sıfıra sıfır. 12ye doğru ben bakmıştım apartmana girerken, kapı temizdi, kimse yoktu. Polislerin dediğine göre 1buçuğa kadar bizim sokağın başında bir ekip arabası varmış; heralde onların gitmesini beklediler. İlk önce 2 tane koca asma kiliti kesip, kendi yanlarında getirdikleri asma kilitlerle kendilerini içeri kitlemişler. Nerden anladık kendi kilitleri olduğunu? Eski anahtarları aldım evden, ve çıkan kilite denedik, uymadı. Adamlar kilitlere bakıyoruz diye, kendi kilitlerini takmışlar içeride çalışacaklardı koca pazar günü heralde. Ama yağma yok, halamla benden kaçmaz. Bir de annemler beni dinleyip biz aşağıda konuşurken polisi arasalardı, yakalanacaktı hırsızlar. Polisle sonraki konuşmalarımızda sordum ne yapabilirdim diye. "En iyisini yapmışsınız, bunlar kesinlikle "boş" değillerdir" dediler. Düşündüm sokak kapısını kitlemeyi, yada kilitte anahtar kırmayı ama içeriden çıkan aletlerle kolaylıkla aşılırdı onlar. Ben küçükken aşıyordum, bunlar mı yapamayacak zaten. Ucuz kurtardık, B. ablam beni tebrik etti "O kadar izlediğin film ve dizi boşa gitmiyor işte" diye. Sağolsun.. :)

e2

2006-12-28T22:44:00.000+02:00

Öldük biz.

Akşamlarımızı Cnbc-e dizi programına göre ayarlıyorduk, şimdi bir de ufaklık çıktı e2 adında. Üstelik, bunu izlemek için bir de bizim odaya (güya misafir odası) uydu receiveri almamız gerekiyor kardeşle ortak.

Peki bu yeni bebiş kanalımızda neler var?
İlk olarak Dexter var. Siz Feet Under'ın David'i adli tıp görevlisini oynuyor bu dizide. Fakat ek iş olarak, katillerin izini sürüp onları öldürüyor. Bu güzel iç açıcı konuya yardımcı oyuncu ise Buffy ve Angel'de Darla'yı oynayan Julie Benz.

Bir diğer güzel dizi ise The Closer. Yine polisiye bir dizi fakat bu sefer başlarında zeki bir kadın polis var. Sorgulama konusunda kendini geliştirmiş olan bu hanımı izlemek isteriz tabii.

Listede süpriz bir isim var şimdi de: Masters of Horror!!! Evet, ilk defa bu dizi televizyon ekranlarımıza geliyor. Korku sinemasının, birçok yönetmeni bu seride buluşmuştu, ne zaman yayınlanacak diye beklerken e2'de görmek gerçekten süpriz oldu. Tobe Hooper'dan Dari Argento'ya; John Carpenter'den Takashi Miike'ye pekçok yönetmen kendi bölümlerini çekmişler.

Yine korkuyla devam ediyoruz, televizyon ve sinemaya ısınan Stephen King'in Nightmares ve Dreamscapes dizisi de e2'de. Rüyalar ve Karabasanlar adında öykü toplaması 1993 yılında basılmıştı, fakat bu mini dizideki 5 öykü oradan alınmış, geri kalan 3 öykü diğer King hikayelerinden uyarlanma.

Ve esas bombalar:
Conan O'Brien ve Jon Stewart!!!!
Conan O'Brien, Amerika'da yayınlandıktan sonra 24 saat geçemden e2 ekranlarında altyazılı olarak yayınlanacakmış!!! Ben zaten uydu alıcıyı bu adamı izlemek için almıştım, fakat NBC televizyonu şifreli çıkınca içimde kalmıştı. Şimdi izleyebileceğim, hem de hergece!!
Jon Stewart'ın Daily Show'u internetten çekip, tekrar tekrar izlemekten gına gelmişti. Bu güzel "haber" programı Global Edition derlemesiyle her hafta e2 ekranlarında olacak.

Ha, meraklısı için de ufak bir not, İspanya ve Almanya futbol maçları da e2'de olacakmış. Hiç hoşlaşmam; ama para vermişler o kadar, söyleyeyim dedim. :)

Bir kısmını yazdım, tanıtım yazısı gibi oldu ama daha pekçok program varmış. Bir uydu alıcısı alalım da, ondan sonra yazarım neler varmış daha..

The Prestige

2006-12-26T21:43:00.000+02:00

Prestij. Film bir ilüzyon'un seyirciye ulaşabilmesi için kaç bölümden oluşması gerektiğini anlatıyor, Prestij ise bunun son ve alkış alan bölümü.

Kitabı yanılmıyorsam 1997 yılında çıkmış, fakat nedense filmi henüz çekildi. Türkçe'ye çevrilmesi neden bu kadar sürdü onu bilmiyorum bile.
Fazla uzatmadan filme geçelim. Bu sene sinemalarımız bol sihirbaz filmi gördü. İlüzyonist sonrası Hokkabaz, şimdi de sıra Prestij'e geldi. Film yapımcıları artık tek kelimelik isimler seçiyor, yakında filmlere isim kalmayacak.

Prestij'de sahneye hakim fakat kafası ilüzyon hilelerine pek basmayan daha çok bir şov adamı sihirbaz ile daha çok teknik meselelere kafa yoran fakat yaptıklarını süsleyemeyen bir başka sihirbazın çekişmesini, dalaşmasını ve de hesaplaşmasını izliyoruz.

Film fena değil. Filmler hakkında herşeyi anlatıp, seyir zevkini öldürenlerden hoşlanmam fakat üstü kapalı birkaç noktaya değinmek de lazım. İlk olarak film kendini izletiyor. Tamam birazcık karışık başlıyor ama kim kimdir öğrenince, olaylar çok kolay anlaşılıyor. Filmin zevkini kaçıran da bu zaten, hemen ikinci yarının başında; film kendi sonunu belli ediyor. Olayların çözüldüğü, filmi film yapan örgülerin yerleştiği son bölümü tahmine etmek, filmin puanını önemli ölçüde düşürüyor ki, bence bu kitabın hatası değil, tamamen filmi çekenlerin suçu.

Henüz kitabını bulabilmiş, dolayısıyla da alıp okuyabilmiş değilim. Ama büyük ihtimalle filmin düştüğü bazı yanlışlara kitap düş(e)memiştir. Bence hem kitabı okuyun hem de filmi izleyin. Yanlışlarına rağmen fena film değil.

Filmin açılışında dedikleri gibi, "Bir sihir numarası 3 bölümden oluşur, son bölüme Prestij denir. " Bu filmin "prestij"i ne yazık ki biraz yavan kalmış...

Beta, meta...

2006-12-23T13:39:00.000+02:00

En son birkaç hafta önce birşeyler yazmak için girdiğimde, Blogger'in betaya geçme teklifiyle karşılaştım. Zar zor geçtik ama hiç hoşlanmadım yeni görünümden, bir daha da girmedim bloğuma. Fakat hergeçen gün yazacak şeyler birikti hatta gitti, o yüzden toparlamanın vakti geldi...

Yeni Blogger beta'dan çıkmış; hayırlı olsun. Bir de şu değiştirilmiş haliyle bloglarımızı yeni görünüme havale edebilsek; ne güzel olurdu.

Aaa, internet??

2006-12-05T16:50:00.000+02:00

Cumartesi, pazar ve pazartesi. 3 günlüğüne internetim "attaaa" gitti. Tamam haftasonu evde değildim, hiç umursamadım, fakat pazartesi günü telekomun arıza servisine sinir oldum. Pzar günü sabahtan bir arayıp sordum, ne oluyor diye. "Kablolara bakın, spliter problemi" dediler. Bir daha aradım, arıza kaydı girmelerini rica ettim, "Sizin santralde problem var, yeni girilmiş bilgisayara" dediler.
Pazartesi günü 3 defa aradım, telefon hattını direk modeme takmam; routeri olan ve 3 senedir bilgisayarı açmadan internete bağlanabilen modemimin aslında internete bağlanması için bilgisayarı açmam gerektiğini (!) bir operatörden öğrendim. En sonunda arayıp arıza kaydımın durumuna bakmak istedim, fakat hiç girilmemişti. Evet, bu kadar aramıştım ve hiçbiri kayıt almamış. Yaklaşık yarım dakika süren telefon görüşmesi sonucu arıza kaydımı aldılar (direk bunu istemek gerekiyor demek ki) ve birkaç saat sonra da bağlantım geri gelmişti. Santraldeki problem devam etmesine rağmen, beni ayrı bir santrale bağlamışlar, arayıp söylediler. Bundan 4 saat sonra ise başka biri daha arayıp, internetimi sordu, teşekkür ettim. Demek ki neymiş, kablolama vve bağlantı konusunda yalan söylemek lazım telefonda, yoksa saçma sapan şeyler yaptıracaklar.

Önceki blog girişindeki yanlış alarm için de özür dileriz, farkettim ki sadece arkadaşım olabilir; bazı kendini bilmez yaşam formlarını dinleyip de iyi ki peşinde koşturmadık. :P

İyileştim??

2006-11-23T17:51:00.000+02:00

1 haftadan fazladır süren faranjit tedavisi, ilaçların bitmesiyle sona erdi. Fakat 2 gece doğru dürüst uyuyamayıp, Çarşamba sabahı kötü bir boğaz ağrısıyla kalkınca dün yine hastaneye gittik. Bu sefer başka bir doktora göründüm, ve Akut Faranjit'ten Kronik Sinüzite terfi ettiğimi öğrendim. Süper ilaçlar yazdı, hatta birinin içinde sadece 7 tane var; günde bir tane alınacak ve bilmemne DNA'sıyla etkilşime filan giriyormuş. Ufacık şey, neler yapıyor...

1 hafta sonra tekrar kontrole gideceğim, esas teşhis o zaman belli olacak. Ayrıca doktor burnuma yamuk dedi, hiç de öyle durmuyor ama biz anlamayız tabi doktor haklıdır elbet. Doğru dürüst nefes almaya başladığımda o da kesin belli olur zaten, hayırlısı.

Bu arada tiyatro işleri aynen devam ediyor, her haftasonu çok eğlenceli geçiyor. Bir sürü yeni insanla tanışıyorum, kurslar da fena gitmiyor. Bana pek uygun olmadığını farkettim bakalım oyunda ne yapacağız? Ayrıca geçenlerde uzun zamandır görmediğim bir arkadaşımı gördüm ve sanırım ondan hoşlanıyorum. Ama ne yazık ki yapılacak birşey yok bu konuda, böyle kalmak zorunda...

Nerede o Eski Bayramlar??

2006-10-26T22:55:00.000+03:00

Nerede? Biliyorum aslında, hepsi geçmişte kaldı. Bu soruyu soranlara "ne kadar eski bayramlar"ı özlediklerini sorarsanız, çoğunlukla aynı cevabı alırsınız. Şu "ben küçükken..." diye başlayan cevaplardan.

Bayramlar aynı bayramlar aslında. Fakat yıllar geçtikçe bayramlar, yaşlandığımızı tüm sülale fertlerini bir arada getirerek acı gerçeği yüzümüze vurmaya hiç çekinmiyor. Bu yüzden yeni gelenleri sevmiyoruz galiba. Küçükken herşey daha güzeldi; mutlu olmak için elini öpmeye gittiğin teyzenin gülüp, gözlerinin içine bakarak "Bir tane daha alabilirsin." demesi yeterliydi. Fakat artık değil. Artık gelen şekeri de reddediyorsun, mutlu olmak ne kelime! Evden çıkmamak için bahene bile uydurursun. Bu "büyüdüğünü" gösteriyor sadece, bayramların kötüleştiğini değil.

İçinde bir yerlerde çocukluğunu kaybetmeyenlerin geçmiş bayramı kutlu olsun; bir dahakine daha çok şeker toplama ümidi ile..

Bilgisayarım Bozuldu

2006-10-16T15:44:00.000+03:00

Çok ilginç. Bugüne kadar bilgisayarımın güç kaynağı patladı (duman + yüksek bir ses), ses sisteminin kablolarını yeniden çekmek zorunda kaldım, ses çıkmadı, monitörün camındaki ince film tabakası soyuldu, anakart yandı, ekran kartı yandı en son da dvd'den gelen dolby kablo, jack'ın itina ile ezilmesi suretiyle kullanılmaz hale geldi. Peki bunların ortak noktası ne? Hepsi evde temizlik varken oldu.
Bu işlerde parmağı olan temizlikçiyi ve annemi kutluyoruz, kirleri kabarsın diye bilgisayarı ne zaman sıcak suya bastıracaklar merak ediyoruz. Ellemeyin şunu diye diye dilimde tüy bitti, "ellenmemiş" masa dün bıraktığımdan 2 karış dışarıda duruyor. Nesi bozuk bilmiyorum da, bir çalışıyor bir çalışmıyor.

Güzel haber olarak da cumartesi günü Mahşer-i Cümbüş'ün atölye çalışmalarına başladım. Birazcık yorulduk ama öğrenirken eğlenme diye buna diyorlar heralde. Ayrıca bu işin ne kadar zor olduğunu da farkettim...

Oyun

2006-10-12T00:57:00.000+03:00

Bu kitaba geçen sene NLP ve ilüzyon forumlarını turlarken rastlamıştım. Baktım Türkiye'de yok, orjinalinin okudum.

Neil Strauss (Yada Style diyelim :) bir yazar olarak kadın avcılarının arasına girip, onlardan biri olmasını anlatıyor bu kitapta. Fakat durum sanıldığından kötü. Kitap tanıtımını okudğunuzda, "İstediği kadını elde edebilen ve lüks villalar, otomobiller alabilen bu avcılar başak ne ister ki?" diye düşünebilirsiniz. Ama kazın ayağı öyle değil. Kadınların piskolojisini "çözmüş" olsalarda, kendilerininkini düzeltemedikleri için bunalımdan kurtulamıyorlar. Ve özellikle burnu havalarda, kendini ulaşılmaz sanan kadınların aslında ne kadar kolay yem olduklarını görebilirsiniz bu kitapta.
Bunların başındaki çıban Mystery amcanın da çıkıp numaralar yapması sinirimi bozsa da, forumuna girmişliğim olduğundan birşey demiyorum kendisine. Ama Amerika'da iş nasıl çığrından çıkmış, görmeniz gerekiyor. Peki bu kitap sadece Amerika için mi geçerli?? Hiç de değil, çünkü Bodrum'da bunları uygulayan birçok kişinin olduğunu biliyorum.

Peki bunları neden yazıyorum? Herkes okusun da, kimse böyle tuzaklara düşmesin diye. Holywood çoktan film çalışmalarına başladı, Neil amca paraya para demiyor; kadınları etkileme sanatını binlerce dolara satıyor. Filmden önce kitabını okuyun, şaşıracaksınız...

60 Yaş

2006-10-10T14:09:00.000+03:00

Dün annemin dürtmesiyle uyandım. Onlar önden gittiler, ben de hazırlanıp çıktım. Eve vardığımda, eniştemin ayakkabıları apartmanın önünde duruyordu. Edirne'den, Bodrum'dan ne kadar akraba varsa herkes oradaydı. Huzur içinde yat, enişte.

Konuya fazla girmeyeceğim, tek birşey söylemek istiyorum. Eniştemin hastalığının ilerlemesinin en büyük sebebi sigaraydı. Hasta olduğunu öğrendiğinde bile içiyordu, ilerleyince bırakmak zorunda kaldı. 4 gün önce "Hayatımı boşa harcamışım; gençken bir sigarayı söndürür, diğerini yakardım." demiş. Sigara ve içenlerle ilgili fikirlerimi bilen bilir, zaten arkadaşlarımın tamamı sigara içmez. İçenlerden biri arkadaşım olursa da bırakması için elimden geleni yapmışımdır, yaparım da. Arkadaş arkadaşa sigara ikram etmez, düşmanlara özgü bir davranış bu...

Öfkeli Kalabalık Blog'umu Bastı!!

2006-10-05T15:50:00.000+03:00

Bu sefer değişik bir flash sitesi buldum. Oldukça eğlenceli özellikleri var. Mesela başlıkda da okudğunuz öfkeli kalabalık gibi:
Öfkeli Kalabalık Blog Bastı

Site bir flash sitesi, ve yukarıdaki bölümleri doldurarak istediğiniz siteye saldırma ya da çiçekler kondurma fırsatı veriyor. En güzellerinden biri de, bir bebek tarafından sitenin kötü emellere alet edilmesi:
Duvarlar bitti, bebek siteme göz dikti

Tüm özellikleri denedikten sonra pek bir güzelliği kalmasa da, değişik sitelerde istediğiniz yeri kesip biçebiliyorsunuz. Ağzına kadar suyla doldurup, akvaryum yapabiliyorsunuz. Yazın istediğiniz bir siteyi yukarıya, marslılar saldırsın sonra.

Bir deneyin.. :)

Beyza'nın Kadınları

2006-10-03T03:51:00.000+03:00

Mustafa Altıoklar'ın bir önceki filmi Banyo'yu izlemedim henüz. Korku/gerilim filmlerini sevdiğimiz için önceliği bu filme ayırdık kardeşimle beraber.

İlk olarak, çekimden biraz söz edeceğim. Zira filmi izlerken, özellikle iç mekanlardaki ışık, açı ve kamera kullanımı Amerikan filmlerini aratmayacak düzeyde güzeldi. Fakat kamera dış mekana çıkınca, tipik Türk filmi izlerini görebildik.

Konuya biraz değinecek olursak, spoiler vermeyi sevmem biliyorsunuz, filmin adından tanıtımına kadar heryerde görebileceğiniz gibi çok kişilikli bir kadının etrafında geçen cinayet zinciri anlatılıyor. (Merak etmeyin filmin ilk sahnelerinden belli zaten bu olay, spoiler falan yok hala :)
Konu Türk filmlerinde pek rastlanmayacak kadar değişik, biraz şiddet sahnelerine de yer verilmiş, tipik Amerikan korku filmleri havasında bir yapım.
Oyunculardan Demet Evgar harika. Gerçekten güzel bir oyunculuk sergiliyor ve filmi sürükleyebiliyor. Fakat aynı şey ne yazık ki Tamer Karadağlı için geçerli değil. Her hareketinde "taş fırın erkeği"nin havucu kovalamasına tanık oluyoruz sanki. Keşke önceden düşünüldüğü gibi, Okan Bayülgen oynasaymış bu rolü. Levent Üzümcü'nün rolü pek büyük değil fakat sonlardaki senaryo zayıflıklarından nasibini alıyor oyuncu olarak.

Sonuç itibari ile, Türkiye'de pek fazla korku filmi çekilmiyor -DU. Nedense yeni neslin, Amerikan gençlik korku filmlerine karşı olan ilgisi sayesinde, Türk gişe sineması bu türe yönelik çalışmalar içine girdi. Peki bundan rahatsız mıyız? Hiç de değil. Çok iyi bir film olmasa da, kötü denmeyi de haketmiyor. Sırf Türk gerilimlerinden biri olduğu için bile izlenmeyi hakediyor.

Başka Bahara

2006-10-02T22:32:00.000+03:00

Bugün askerlik şubesine gittim yine. Öğrendim ki, Kasım'da gidemiyorum askere. Aralıkta tekrar gideceğim şubeye, boşu boşuna gitmiş oldum o kadar yolu. Güya aramıştık geçenlerde, telefonu açanın da haberi yokmuş olaydan. Üzüldüm..

Dün gece apartmana hırsız girmiş. Bizim kömürlük kapısını zorlarken farketmiş apartmandakiler, kaçmış. Hiç ses çıkartmadan apartmanın demir kapısı ve kömürlükteki 2 asma kilit ve demirlerini nasıl kesmiş anlamak mümkün değil. Apartman boşluğuna kamera koyulması gündemde.

Bu resim de ramazan hatırası. Bugün Cnbc-e dergimiz gelmiş, görüldüğü üzere bu sefer etiketi içinde olduğumuz aya uygun olarak itina ile yapıştırılmış; bu başarılı çalışma için kendilerini tebrik ediyoruz.

Bugün hava kasvetliydi buralarda

2006-09-21T21:35:00.000+03:00

Ben de sıkıntıdan dışarıyı izledim. Yağmur yine sel oldu aktı sokaklarda, kimse kalmadı. Arabalar lastiklerine kadar gömüldü sulara, yine de yavaşlamadılar.
Yarın askerlik için başvurunun son günü. Eğer Kasım'da gitmek istiyorsam gidip dilekçe vermem lazım, bütün gün canımı sıktı bu. Bir ay önce olsa çoktan vermiştim dilekçeyi ama bugün? Hiç bilmiyorum.

Herşeyden elimi eteğimi çekmeye başlamışken, bu sefer yeni bir dernek çıktı karşıma. Ve ilk iş olarak da Mahşer-i Cümbüş'ün çıktığı mekanı Hayalhane'yi kiralamayı düşünüyoruz. Tabi bu projeyi kimseye anlatmamaya çalışıyorum, çünkü bir nevi Murphy kuralıdır, planlanan birşeyi ne kadar çok ister ve anlatırsan gerçekleşme ihtmali o kadar azalır. :)
Eğer ig orayı tutarsa organizasyonda ben de olacağım bu sefer, geçen sene izleyici olarak gittiğim gösterileri hazırlama şansı; ama bir de askerlik var işte.

Bilmiyorum, canım sıkılıyor bugün sadece...

Ekşi'ye Girdim!

2006-09-07T21:31:00.000+03:00

Sonra da çıktım..

Bunun üzerinde bayılmadıysanız, anlatayım. Dün birkaç şeye bakmak için ekşi sözlüğe girmiştim. Bu insanları kimler yazıyor diye düşünürken, kendi adıma bakmak aklıma geldi. Gerçekten çok şaşırdım. Biri Şubat'ta adıma başlık açmış, işin kötüsü şu anda görüştüğüm bir kimse de değil; eskilerden çünkü kim olduğunu hatırlamıyorum. Bir mesaj bıraktım bakalım kimmiş. İnternette gerçek ad ve soyadımı da pek kullanmadığımdan oldukça şaşırdım.

Bunun dışında sıcaklar geri gelmeye başladı İstanbul'a. Git gide sokağa çıkmak daha çok terletiyor insanı, yazlığa kaçmak gerekiyor; fakat hala kitaplarımı bekliyorum Amerika'dan. Adamların ilk kolisi geldi, kitaplar başka yerden yola çıkmış bir de onları bekleyeceğiz. Bu arada keşke Venus tohumlarını da alsaydım hazır evdeyiz nasılsa.

Günün dialoğu:
Eve dönmek üzere aktarma yaptığım otobüste, en arkada yaşananlar:

1. Adam: Bu otobüs Haznedara mı gidiyor, Güneşliye mi? (Adam hiç bakmadan binmiş, aktarma ücretsiz ya! Belki de unutmuştur..)
2. Adam: Hmm. Bilmiyorum ki. (Yuh. Hadi o bilmeden bindi bir otoübüse, sen nereden bindin? Hadi iki kişi hiç bakmadan bindiniz, nasıl da yan yana oturup bu süper bilgilendirici sohbeti yapıyorsunuz?)
1. Adam şaşırıyor tabi, kendi gibi birini buldu diye. Bu sırada 2. Adam başka bir soruyla karşılık veriyor: - Sen nereye gidecektin?? (Otobüsü kaçıraklar heralde)
1: Adam: - Bir yere gitmiyorum! (Kesin ücretsiz diye binmiş bu. Neyse ki tam bu anda, kendinde olan bir teyze olaya giriyor ve ne otobüsüne bindiklerini bu ikisine hatırlatıyor...)

Mahşer-i Cümbüş

2006-09-03T22:00:00.000+03:00

Dün gerçekten de cümbüş gibiydi. 3 ayrı etkinlik vardı ve ben sadece 2 tanesine gidebilecektim. Hatta birini, bu tiyatro-sporu yapan grup yüzünden kısa kesmek zorunda kaldım. (Hatta ilk defa IG derneğinde sahneye çıkmama rağmen, biraz ani oldu ama olsun.)

Apar topar Mahşer-i Cümbüş 'ün çıktığı Hayalhane'ye yetiştikten sonra "oyun" başladı. Aslında oyun demek yanlış olur zira ortada tiyatro olarak yazılı bir oyun yok fakat 2 takımın yarıştığı bir müsabaka var. Bu yüzden yaptıklarına Tiyatro Sporu (TheatreSports) adını yakıştırmışlar.

Tek kelimeyle, bayıldık. Gülmekten, beğenmekten ve "bu salonun neden yarısı boş?" diye düşünmekten gına geldi bana. Fakat anladım ki, televizyonda 2-3 bölüm yayınlanan programları olmasa bizim yerimiz de boş kalacaktı, tamamen kendi eşekliğimiz işte. O yüzden ben buraya yazıyorum, okuyan birileri de öğrensin diye; mutlaka bir kez izlemeniz gerekiyor bu sporu. Bizi bir kere kesmedi, 15 günde bir gitmeyi düşünüyoruz hatta kombine bilet isteyeceğiz kendilerinden.

Sahneye çıktıkları yer olan Hayalhane sanırım kendilerinin. Oldukça şirin ufak bir salon; kendileri işletiyorlar gibi bir izlenime kapıldım. İstanbul'da yaşayanlardan beklenmedik bir şekilde çok canayakın bir grup bu Mahşer-i Cümbüş ekibi. Gelenleri karşılıyorlar, biletleri kendi kesiyorlar, arada sizle oturup giderken de arkanızdan el sallıyorlar. Ben bunun %1'i kadar bile eğlenmediğim oyunda, sanki çok büyük işler başarmış gibi gerinen oyuncular gördüm.

Şu anda sezon tam açılmadı için sadece Cumartesi günleri 20:30'da sahneye çıkıyorlar. Ekim'de ise ayrıca interaktif uzun bir oyunları olacak Cuma günleri.
Hayalhane, Sadri Alışık Sokak, No:24 Kat:4'te. Kısaca Taksim Meydanından aşağı inerken cami'nin karşısındaki Swatch dükkanının (ki aşağı inerken solda kalıyor bu saatçi) yanından giriyorsunuz, polis merkezinin hemen 2 apartman ilerisinde. İki saat kadar gülüp eğlenmenin bedeli ise sadece 10 milyon. Çoğu sinemadan ucuz, kesin ek iş yapıyorlardır bunlar; zaten bizim ülkemizde tiyatrodan para kazanılmaz heralde. Fazla uzatmayacağım, 15 gün sonra yine gideceğiz ondan sonra belki uzun uzun yazarım, şimdilik bu kadar. Aşağıda web sitelerine linki veriyorum. Eğer siz de bizim gibi şehir ve devlet tiyatrolarından bıkıp, eğlenceli bir gece geçirmek istiyorsanız; özel tiyatrolardaki oyunlar da değişmiyor- bilet fiyatları uçmuşsa şuraya mutlaka bir bakın.. :
http://www.mahsericumbus.com/

İstanbul Sıcak!!

2006-08-17T22:47:00.000+03:00

Bu sabah geldik Bodrum'dan. Bir tatil daha bitirdik.
Her zamanki gibi Bodrum pek değişiklik yok, neredeyse aynı tip insanlar doldurmuş, bir iki yer açılıp bir iki tanesi de kapanmış. Ayrıca koca bir katamaran getirmişler gerisi hep aynı.

Yeni insanlar tanıdık, yeni yerler pek göremesek de yeni yemekler yedik. Tatilin olayı Yasmine Oteldeki günübirlik turlarımızda yediğim bir pastaydı. Zaten kardeş havuzları yoklarken ben açık büfeler konusunda ihtisasımı yapmış durumdayım.
Farkedilen bir diğer olay ise artık otobüslere alıştığım. Doğru dürüst sığmasamda rahat rahat uyuyorum ya, Edirne'de okurken kazanılan bir yetenektir heralde. Millet okurken bir sürü şey öğrenir, ben otobüste uyuyabilmeyi geliştirdim. :)

PSP'de Worms oynarım diyordum sadece bir kere oynayabildim, toplamda aldığımdan beri 3. oyunum oldu zaten. (1. İlk yüklediğimde denemek için, 2. Faik-Ben-Seçil, 3. de bu) Götürdüğümüz filmleri izlemek zevkli oldu gerçi orada pek zaman bulamadık buna.
Kitap olarak da zorlukla bulduğum Neil Gainman'ın Yıldız Tozu ve Amerikan Tanrıları'nı bitirdim. Bir NLP kitabına başladım. NLP'ye başlamamla Neil amcanın kitaplarının ne kadar akıcı olduğunu farkettim. Özellikle Amerikan Tanrılarının pek çok süprizi ortada belli oldu, ama kardeş "Neil amcanın yazımı öyle, Sandman'de de öyle oluyor" deyince durum anlaşıldı. Yaptığım para oyunlarını kitapta bulmak ayrı bir keyifti. (Bizimkiler görmesin gerçi neredeyse tüm sırları ortaya sermiş)

Bir sürü hikaye buldum, hiçbirini oturup da yazamadım yarısını unuttum bile. Değişik yerlere çıkma gerçekten iyi geliyor yeni fikirler bulmak için. Dönerken blog için de bir kaç link düşündüm onları ekleyeyim bari, böylece oyun yazılarını bir yere toparlayabileceğim.

Sahiller ve geceler yine aynı. Bir sürü acayip insan ve denyo dolu, özellikle ayakları yere basmayanlar bol bol mevcut. İstanbul'da denize don ile girenleri tespit edip engelleyen ekipten, Bodrum'a da lazım. Teyzeler yaşlarına, kızlar da kilolarına bakmadan ipli bikinilerle, iplere isyanları oynatıyorlar. Satıcıların dediği "Bu size çok yakıştı" laflarına kanmamayı ne zaman öğrenecekler acaba?

Gelecek sene Bodrum'a gitmeyi pek düşünmüyorum artık, belki başka bir yerlere kaçarım. Unutmadan Akçabük'teki en genç teyze Işıl'a selamlar saygılar.. :)

Oyunlara Kısayol

2006-07-25T23:28:00.001+03:00

Blogdaki oyunlar biraz zor bulunduğu için buraya link olarak ekleyeceğim. Filmlerin sayısı artarsa onlara da böyle bir sayfa açarım.

Black & White 2 (PC) : Peter Molyneux'un ismi, oynamak için yeterli.
Carom 3D (PC) : Oldukça eğlenceli online bilardo oyunu.
Classroom ,The (Flash) : İnek öğrenciden kopya çekelim..
F.E.A.R. (PC) : Yeni nesil FPS'lerinden. Korku öğeleri barındırıyor.
Movies ,The (PC) : Oyunları seviyorsunuz, peki ya filmleri? Buyrun kendi Hollywood stüdyonuzu kurun.

Edit: Artık tag sistemini kullanabildiğim için, buna gerek kalmadı.

Maket Jüri'de

2006-07-22T14:33:00.000+03:00

Bu da maketin son halidir. Ayşe Hoca maketi diğer öğrencilere sergilemek istediği için aldı, bu yüzden alalacele bulunan bir dijital makineylen çekilen bu görüntüler kaldı yadigar.
Aslında cep telefonuyla da çekmiştim ama bunlar yeterli.

Dikkat edilmesi gereken hususlar, makete sonradan eklenen pencere ve kaplama detayları, etrafa ekilen çimler ve sağda solda bulunan 3d fotolardır. Çatı iki parça oldu, çünkü sağ taraftaki yuvarlak bölümün çatısı pek iyi bir birleşim vermiyordu diğer çatıyla, ayrıca altında bulunan bölümdeki çıkabilen üst kat planları bazen kaydığı için ufak bir yerleşim problemi olabilirdi.

Hocalar beğendi, "Ne uğraştın bu kadar" dendi. :)
Seviyorum maket yapmayı işte..

Maket: Gitmeden Önceki Gece

2006-07-19T13:07:00.000+03:00

Dün Faik bilgisayarımın başındaydı, 3 boyutlu modellemeyi düzelttik biraz. Bu yüzden maketle ilgili fotoğraf çekemedim. Bu sabah kalktığımda kendisi yandaki haldeydi.

Kardeşim çatı ışıkılıklarını kesiyor, (şu an GTA San Andreas açmış oynuyor) ben de çevre çimleri için çıktıları bastım bilgisayardan. Keşke biraz daha zamanım olsaydı daha da uğraşabilseydim.

Yarın saat 9:30 da teslim var, akşama da dananın kuyruğu kopacak. Hadi hayırlısı.

Maket: 3. Alaca Karanlık

2006-07-17T23:56:00.000+03:00

Bugü de kaldığımız yerden devam ettik. İlk önce alt katı açılan boşluğa yapıştırıp duvarlarını çekmeye başladık.
Bu duvarlar bir üst katın kopan parçasını taşıyacak. Yani umarım. :) Ufak yuvarlak mekanı daha ince bristolle kaplayacağım onu bıraktım şimdilik.

Üst katı koyup onun çevre duvarlarını geçirmeye başladım burada. Halen katı nereden keseceğim konusunda en ufak bir fikrim yok. Teslim biraz daha yaklaşsın, kafadan keseceğim gibi duruyor.

Fakat esas problem yuvarlak kafeterya alanı. Oranın nasıl olacağı konusunda en ufak bir fikrim yok henüz, yarın ola hayrola... Şu sağ tarafın duvarlarını da bitirip yatayım bari.

Maket: İkinci Gün

2006-07-16T23:33:00.000+03:00

Bugün maket bayramının ikinci gününü kutladık. Arsada açtığımız delikle başlayan gün, kütle planlarının basılması ve maket kartonuna yapıştırılmasıyla devam etti. Yapıştırılan ve kesilen kartonlar kurumaları ve düzelmeleri için çok gelişmiş bir makine içine kondular.

Bir süre sonra paftaları çıkartıp, kütle kesimi için hazırlık yapıldı. Resimde biricik bıçağım X-Acto da görülüyor, her maket için 1-2 uç yediğim bu bıçak olmadan maket de olmaz. Yuvarlak kısımlar itina ile kesildiler, geçen haftasonu aldığımız yuvarlak kesen maket bıçağı ile biraz iz yapıp, X-Acto'yla düzelterek kütleleri kartondan ayırdım.

Hep yetişir yetişir diyordum, biraz yavaş başladım bu sefer. Hadi hayırlısı.

Geleneksel Maket Günleri Başladı

2006-07-15T23:40:00.000+03:00

Bugün maket için start verildi. Sabahın köründe (11 suları), kalkıp Bakırköy'e inip işlerimi hallettim, malzemeleri toparladım, projenin çıktısını kartona aldım. Arkasından eve gelip bir duş alarak arkadaşlarla buluşmak üzere (Masal Evi -yine) karşıya geçtim. Her zaman ki gibi geç kaldım tabii ki. :)

Mukavva ve bilimum maket malzemelerini toparladım, çevre kırtasiyeleri özellikle mukavva alımıma "Ne yapacaksın bunları?" şeklinde ilgi gösterdi. Israrla 4 mm'lik istediğim için olabilir bu. Birazdan arsayla başlayacağım, bakalım ne kadar sürecek, şu proje bitsin artık...

The Classroom

2006-07-07T11:16:00.001+03:00

Edirne'deyken asistanların odasında gördüm bu oyunu. 4. Bölümü geçmeye çalışıyorlardı. Oturdum geçtim 15 dakikada. Oldukça eğlenceliydi, şimdi budan bahsedelim biraz.

Bu bir flash oyunu. Kopya çeken bir genci yönetiyoruz (mavi kafa). Sınıfta bir inek öğrenci var (sarı kafa) ve öğretmen (kırmızı kafa) başka yerlere bakarken kalkıp bu ineğin yanına gidiyor (ok tuşları) ve kopyamızı çekiyoruz (sol fare tuşu). Tabi çektikten sonra sıramıza geri dönmemiz gerekiyor.

Gereksiz yere zorlanmış 4. bölüm dışında çok da zor bir oyun değil, en önemlisi de oldukça zevkli ve sade olması. Kimi zaman öğretmenin çok saçma yerlerden bizi görmesi sinir bozsa da, çok fazla kasmadan rahatlıkla bitirebilirsiniz. İlerki bölümlerde göreceğiniz "Bowling for Columbine" olaylarına da dikkat.

Ayrıca oyun çok tutunca yapımcılar yeni bir versiyonunu da çıkardılar, onda da üniversiteye gidiyoruz. Onun için henüz vaktim olmadı, belki yine Edirne'de kısmet olur. Oyunu yapımcıların sitesinden oynayabilirsiniz.

Şato

2006-07-06T23:53:00.000+03:00

Bir şato. Büyük. Boş odalar.

Bir hayal belki çiziyorsun. İçine hayallerini koyuyorsun dışı çizgilerinle buluşup anlam kazanıyor.

Kötü. İstemediğin gibi kullanılmak isteniyor. Senin yarattığını başka şeyler için kirletmek isteyenler var.

Onlara vermektense yok ediyorsun. Hayallerin de peşinden gidiyor. Sonuçta yine kaybeden sen oluyorsun, kendi yarattığın bu dünya içinde.

Kirli bir iş. Ellerine bulaşıyor hayallerinden arta kalanlar, klavyeyi de karartıyorsun arada. Çizdiklerini ters bırakıyorsun, görünmesin; kirlenmesin.

Sürekli değiştiryorsun yazdıklarını, gerçekten zor bazı hayalleri kovalamak. Hem ben hiç şato hayali kurmadım ki. Anlıyorsun boşa çizdiğini. Tek istediğim ufak bir kasabada, dağ kenarı- orman ve bir dere üçlüsü arasında güzel bir ev. Bu kadar...

Blues Brothers Band Geliyormuş

2006-07-06T15:25:00.000+03:00

Blues Brothers ve Blues Brothers 2000 filmlerinde orjinal kadroya dahil olan 4 üyenin yanlarına en iyi rhythm & blues sanatçılarını da alarak kurdukları bir grup bu. Ve bu grup dünya turnesi kapsamında İstanbul'a da uğrayacak. 9 Eylül Cumartesi akşamı, Parkormanda kesintisiz 8 saat sürecek bu "Cazcı Kardeşler" gösterisini kaçırmamak lazım.

Rock'n Coke ile başlayacak Eylül ikinci haftasını da şimdiden doldurdu. Blues Brothers'in soundtrack albümünü hala dinliyorum. Taşınabilir müzik sistemlerimin hepsinde mutlaka bulunur, telefonuma bile koydum albümü, sıkıldıkça dinlerim. Bakalım canlı nasıl olacak. Organizayson ve grupla ilgili bilgiler burada, biletler ise Biletix'de.

The Museum of Contemporary Architecture

2006-07-05T18:40:00.000+03:00

Müze'nin ortasını biraz daha mı küçültsem? H. Hoca'da öyle demişti zaten. Bilmiyorum. Giriş zaten problemli gibiydi, üçgen kalabilir; daire çok fazla tekrar duracak. Sağdan gelen kafetarya için arkada servis girişi lazım, bu da aşağıdaki depo ve teknik servisleri zor duruma sokuyor. Isıtmayı sağ kola kaydırsam iyi olur.
Çarşamba teslim var. Salı akşamından gitmeliyim Edirne'ye. Salı'dan önce bir deneme çıktısı almak lazım, layerleri görmek için. Boyama için vakit kalabilir, renkli almayalım.
Faik 3 Boyutluya geçebilecek mi acaba? Ahmet bu akşam geliyor. K. Hoca sağolsun haftasonu toparlamasaydık işim iyice yaştı.
Çarşamba teslim var. Bir haftadan az kaldı. Fakat bu son. Artık iyice sıktı bu projeler beni. Evdeki 3. bilgisayarı ne diye götürdüm ki Edirn'ye. Bu sefer bir kişi eksiğiz.
Neyseki sıcaklar yok, geçen haftaki gibi. Hatta haftasonu üşüdüm bile Edirne'de.
Acaba müze tefrişini değiştirsem mi? Orta bölümdeki merdivenlere birer asansör eklemek gerekecek; Ü. Hoca çok dikkat eder, engelli düzenlemelerine.

Çarşamba teslim var. Sonrasında maket var.
Perşembe günü de jüri. Sonrasında ne var bilmiyorum..
İşte bunu seviyorum..

A Fool

2006-06-08T13:57:00.000+03:00

"I could not become anything:
Neither bad nor good,
neither a scoundrel nor an honest man,
neither a hero nor an insect.

And now I am eking out my days in my corner,
taunting myself with the bitter and entirely useless consolation that
an intelligent man cannot seriously become anything;
that only a fool can become something."

Fyodor Mikhailovich DOSTOEVSKY,
Notes from Underground

Editör notu: Türkçe meali nerede diye merak edebilirsiniz. Fazla merak etmeyin, belki çok yakınınızdadır.

%99 !

2006-06-04T19:20:00.000+03:00

HL2: Episode 1 çıkmasıyla, ne zamandır giremediğim Steam'de ne var ne yok diye bir bakayım dedim. Güncellemeler bir türlü bitmek bilmedi. Hala da sürüyor, canımı sıktı ben de bloguma şikayet edeyim dedim. :)

Yahu bu güncellemelerde bu kurulumlarda şu yüzdeleri nasıl ayarlıyorlar anlamıyorum. Ya ilk kısım çok hızlı geçip %99'da iki saat bekliyor; yada ilk kısımlarda iki saat takılıp %99'ı bir saniyede geçiyor. Ortası yok. Ne olacağı tamamen süpriz, nasıl beceriyorlar bilmiyorum. Heralde özellikle yapıyorlar.

Güncelleme hala sürüyor tam iki saat oldu %99'da. Ben buraya yazmakla hızımı alamadım bir kaç mail atayım şirkete. Bir dur diyelim artık şu rezilliğe. :)

Prison Break (Yine?)

2006-06-01T23:30:00.000+03:00

Evet yine ve yeniden Prison Break. Neden peki? Çünkü geçen hafta ne olacak diye beni süründürdü. Bir hafta boyunca bu günkü bölümü beklettirdi, üstüne üstlük başka kanaldaki haber programları yerine kendini izlettirdi. Pazar günkü tekrarı bile bekleyemedik, evde kardeşle oylama yaptık ve gecenin izlencesi Prison Break oldu. Normal..

Normal olmayan ise, başka bir dizi olsa çoktan tüm bölümlerini internetten bulup arka arkaya izlemiştik. Ama bu diziyi gerçekten sevdiğimden bunu yapmayacağım, kardeşim yolacak beni, dayanacağız artık. :)
Buyrun, forumlarda kullanabileceğiniz Prison Break imzası, istediğiniz gibi kullanın, bilmeyenleri uyarın:

Amerikan Futbolu Şampiyonu Boğaziçi Üniversitesi

2006-05-28T19:11:00.000+03:00

Dün İnönü Stadında, Amerikan Futbolu Şampiyonluk maçı vardı. VIP tirbün biletlerini arkadaşım Ahmet dağıttığından içeri beleşe girebildik. Aynı zamanda Kanal 1'in de açılış günüymüş heralde, her yerde 1 logolu elemanlar vardı, ama en güzeli de maç öncesi "Amerikan Futbolu Kural Kitapçığı" dağıtmalarıydı. Nasıl birşey olduğunu az çok biliyorduk fakat ne olduğunu anlamayınca pek zevki çıkmazdı.

Maç Boğaziçi Üniversitesi ve Ege Üniversitesi arasındaydı, Amerikan Futbolu ve Beyzbol federasyonu yeni kurulduğundan ilk şampiyonu bu maç belirledi. Bir kere oldukça kalabalık bir takımla oynanıyor bu oyun, yaklaşık 34 kişilik takımlar vardı, sahada aktif olarak oynayan kişi sayısı ise 11'er. Takımlar 11'er kişilik 3 ayrı takım çıkarıyorlar; bir özel takım, bir defans takımı ve bir saldırı takımı. Sahadaki duruma göre takımlar yer değiştiriyor ve oyuncu değişim hakkı sınırsız. Maç öncesinde sahaya çıkıp, kasklarını çizgiye dizen oyuncular ısınma sonrasında maça başladı. Sol tarafta ise başlama vuruşu görülüyor.
Hızlı başlayan maçın ilk çeyreği bittiğinde (15'er dakikalık 4 çeyrek üzerinden oynanıyor, fakat bizim futbol maçları gibi tam ortada 15 dakika ara veriliyor; 1-2 ve 3-4 beraber oynanıyor, takımlar yer değiştiriyor sadece) maçın sonucu da biraz şekillenmişti. Ege Üniversitesi takımı hücum da zorlandı ve süre ilerledikçe Boğaziçi Üniversitesine karşı koymakta zorlandı. Ve sonuç olarak da 30-8 skoruyla Boğaziçi İlk resmi şampiyonluğunu almış oldu. Sağ resim de takımı sevinirken görebilirsiniz, biraz yukarıda solda siyah tşörtlü uzun saçlı kişi de antrenörleri. Şampiyonluk kupalarını ve şempiyonluk yüzüklerini federasyon başkanından aldılar, ben de Ahmet'ten gelecek sezon için kombine bilet sözü aldım, artık önümüzdeki maçlara bakacağız.

Televizyondan maç izleken merak ederdim, bu kameramanlar ne yapar diye; gördüm ki çok da arahatlarmış. Bir tanesi zaten ayakkabıları atmış, sahada yalınayak dolaşırken devre arasında biraz da kestirdi. Bütün gün ayakta durmak zor iş ne de olsa.

Kuralları biraz okuma ve bir maç izlemeyle kolaylıkla anladık ve oldukça zevk aldık, (ayrıca ayrı bir başlıkla inceleyebilirim bu kuralları fazla karışık değil) fakat fotoğraflardan da görüldüğü gibi stad biraz boştu. (Karşısı güneş aldığından iyice boştu, bizim taraf oldukça doluydu.) Ahmet; sırada beyzbol var onu da öğrenelim. Futbol maçlarına gidilemiyor artık ülkemizde, açık havada böyle güzel stadlarda izlenebilecek daha çok takım oyunları istiyoruz. :)

Akıllı İşaretler Çok Akıllı

2006-04-30T23:45:00.000+03:00

Geçenlerde dizi izlenimlerim için Cnbc-E'yi açınca gördüm bu işaretçileri. Nip Tuck ve diğer geceyarısı dizileri için aldıkları uyarılar sonucu böyle bir uygulamaya gittiler sandım. Bir baktım tüm kanallarda mecburmuş. Neyse mutlu olduk en sonunda programları kimler izleyecek, kimler izleyemeyecek; RTÜK amcalar boşu boşuna kanallara kızmayacak diye. Ama yanılmışım. Yayınlanan programların hangi işaretçileri alacağına kim karar veriyor acaba? Bilmiyorum. Dün bizim ufaklık Ege geldi, "Yarın Örümcek Adam var televizyonda!" dedi, hoplayıp zıpladı ve gitti. Gittikten sonra, bu filmin reklamında gördüm ki film herkese uygun ibaresi almış. Aşağıda bir görüntüsü de var zaten. Magazin programları ve genelde haber sonrası yayınlanan Türk dizileri bile +7, +13 ibareleri alırken bu filme nasıl "genel izleyici kitlesi"ne uygunluk vermişler bilmiyorum. Herhalde "Örümcek Adam"ın çizgi romandan uyarlanmış bir film olduğu için, çocuk filmi olması gerektiği yolunda çok doğru bir sezgiyle vermişlerdir bu kararı. Hemen IMDB sitesine baktım. Meksiko da bizim gibi düşünmüş, herkese uygun demiş. İnglitere en az 12 yaş isterken, Amerika PG-13 vererek küçüklerin sadece yanlarında bir büyükle izlemeleri sağlanmış. Diğer pek çok ülkede de bu böyle; yaklaşık 12 yaş ve üzeri. Peki film Türkçe'ye çevrildi diye biraz yumuşamış olabilir mi? Hayır, bunlar filmin içerdiği grafiksel şiddet için verilmiş.

Madem böyle bir ugulamaya geçildi bari tam uygulayın. Magazin programlarına direk +7, +13 yapıştırmakla olmuyor. Filmlere, Huysuz Virjin'e "genel izleyici için" ibaresini koyarken dikkat edilseydi keşke. Yada bir işi tam yapmayacaksanız, hiç bulaşmasaydınız bari.

Prison Break

2006-04-13T22:23:00.000+03:00

Michael Scofield. Abisi ölüm cezasına çarptırılınca, tek yolu onu kurtarmak için cezaevine girip, kaçış planını uygulamakta buluyor. Bunun tek nedeni abisinin suçsuz yere infaz edilecek olması.

Ne zamandır Cnbc-E dizileri izliyorum şu son birkaç senedir izlediğim en iyi dizi bu oldu. Her bölümünün kafada soru işaratleri bırakıp, bir sonraki bölümü bekletmesini geçtim; bunu reklam aralarında bile yapması dizinin ne kadar başarılı olduğunun kanıtı. Zaten başarılı birkaç dizi var şu sıralar oynayan, bunlardan Lost ve House Dijitürk'te olduğundan izleyemiyoruz.

Gerek hapisaneye girmesi, gerek üzerinde taşıdığı -aslında hapisane planları ve kaçmakta kullanacağı çizimlerden oluşan- dövmesiye Scofield içeriden kaçmaya çabalıyor. Bu arada da abisinin (Lincoln Burrows) önceki sevgilisi dışarıdan, onu idama mahkum eden üçkağıdı çözmeye çalışıyor. Fazla uzatmayacağım film yazıları gibi fakat henüz izlemeye başlamadıysanız mutlaka bir yerlerden yakalayın derim. Gerçekten çok güzel.

Ayrıca 2006 Golden Globe'larında en iyi drama dizisi ve en iyi erkek oyuncu (drama) dalında adaylık kazanmıştı, tabi o zamanlar diziden bir haber olduğumuz için kazanmamasına bir tepki gösterememiştik; aha da şimdi göstermiş oldum, mutluyum...

Perşembe geceleri, saat 21:00'de. Simpsons'lardan hemen sonra Cnbc-E'de.

Imdb Sitesi Fox Tv'deki Sitesi

Ooof Of

2006-03-21T17:30:00.000+02:00

En saçma başlık oldu bu blog içindeki ama öyle kalacak. Bir haftadır resmen içim sıkılıyor nedense. Geçen hafta bu dönemki ilk sınavıma girdim, ona yormuştum bu sıkıntıyı ama onunla ilgili değilmiş demek. Bizimkiler yorgan döşek yatıyorlar ben Edirne'den geldiğimden beri. Bununla ilgili iki yazılmış yazıyı da sildim zaten. Tabii ki sıkıntıdan.

Dün gittik kardeşimle lazer yazıcı aldık. Son zamanlarda e-booklarla içli dışlı olmaya başladım, benim inkjette basmak hem uzun sürüyordu hem de pahalıya geliyordu. Aldık bakalım bu nasıl çıkacak, tabii ki yazacağım buraya.

Birazdan yemek yeyip, Taksim'e gideceğiz. Maya Sanat'ta akşam gösteri var. Gösteriden önce Nişantaşı'na inip Gerekli Şeyler'e uğramak gerekiyor. Gece de Bambi'deyiz büyük ihtimal; bekleriz efendim.. :D

Sobelendim!

2006-03-07T22:49:00.000+02:00

Çok sayın bella-donna hanım tarafından sobelendim. Hem de 4 defa! Böyle uzun zaman blog'a girmezsen olacağı budur işte. Aynen onun yazısından kopyaladım başlıkları, malum ilk defa yapıyorum böyle birşey.

Yaptığım dört iş:
Başkalarına göre oldukça gereksiz olan işlerle uğraşmak, bana göre ise bunlar hayatın anlamı.
Mütemadiyen bilgisayarla uğraşmak ama bir o kadar da ondan nefret etmek.
Hobi olarak 9 senedir malum bir Üniversite'de okumak.
Blog'umu bozmak.

Defalarca izlenecek dört dizi/film:
Fight Club, Ringu, Usual Suspects, Indiana Jones & Last Crusade (ve fazlası..), ayrıca dizi olarak da Seinfeld.

Yasadığım dört yer:
İstanbul Güngören, hayatımın yarısını geçirdiğim Bakırköy, en uzun öğrencilik dönemimi rektörün şilt vermesiyle desteklediği Edirne, ve bilgisayar içi.

İzlediğim dört tv programı:
Güzel Cnbc-E dizileri. (Sayarsam çok fazla olur ama deneyelim, My Name is Earl, Malcolm in the Middle, Scrubs, Smallville, X-Files, CSI, Las Vegas, daha var ama yeter bu kadar)
Pişti. (Metin Uca nereye kaçtıı)
Tv Makinası-Beyaz Show

Tatil için gittiğim dört yer:
Kumburgazındaki yazlığımız. İlkokula başladığımdan beri gittiğimiz Bodrum. Kapadokya, Fethiye gibi yerlere de gittim ama sanırım bir daha gitmem. (Kapadokya çoook soğuktu, Fethiye'de çoook sıcak. Nefes alamadık resmen.)

En sevdiğim dört yemek:
Hmm. Ne sevmem ki? Bir kere kaşarlı köfteye bayılırım, Gelik-Çörte spesyalim arasında kaşarlı köfte, döner ve patates kızartması tabağım vazgeçilmezdir. Severim, bol bol yerim. Babannemin yaptığı fırınlanmış, baharatlı, kuşüzümlü filan tavuklu-pilava bayılırdım. Annem yapıyor artık. Kokoreç, çiğ köfte filan da severim. Ama gelip evde ıspanak, pırasa da yerim yani :D (Dedim ne bulursam yerim diye :)

Hemen şimdi olmak istediğim dört yer:
Havaların bu kadar çok değişmediği bir yerde olmak isterdim sanırım. Amerika'da olmak isterdim, alamadığım onca kitabı ve eşyaları toparlayıp kaçmak için. İngiltere'de olmak isterdim, Blackpool'daki fuara giderdim. İtalya'da olmak isterdim, etrafta neler var gerçekten gezmek istediğim bir ülke. Ayrıca adını bilmediğim, bir tepenin üzerinde, ormanın ufak ve güzel bir nehirle buluştuğu dağ evinde olmak isterdim. Biraz daha sakin olsun ama tek başıma olmayayım etrafta insanlar olsun fakat İstanbul kadar keşmekeş olmasın. Hava biraz daha güzel olsaydı, boğaz-haliç kenarında da olmak isterdim...

Sanırım bu kadar, şimdi sıra diğerlerini sobelemeye geldi. 3 kişi buldum, ilki clémentine, ikincisi İlker, üçüncüsü de minik hanzo kardeş Seço.

Blogum Bozuldu :(

2006-03-06T18:03:00.000+02:00

Neden bilmiyorum..

edit: Düzeldi. Blogger'in server'ları sapıtmış, bir süre kapalı kaldık :)

Hacivat Karagöz Neden Öldürüldü?

2006-02-22T15:03:00.000+02:00

Haftabaşında izleme imkanı buldum sonunda filmi. Vizyona girdiği ilk gün teknik imkansızlıklar (seans saati uyuşmadı) nedeniyle izleyememiştim. Gittiğimizde gördük ki, film çok güzel. Ezel Akay'ın bir önceki filmi Neredesin Firuze'den kat be kat güzel hatta. Genelde izleyeceğim filmlerle ilgili eleştirileri pek okumam, fakat filmin ses problemi olduğunu televizyondan duymuştum. Açıkçası bizim izlediğimiz salonda çok da büyük problem yoktu. Bir ara dolby biraz surround oldu fakat bu filmin atmosferini bozmadı aksine çok daha güzel ve anlaşılır bir hale soktu.

Küçüklüğümden beri severim Karagöz ve Hacivatı. Hala aldığım teyp kasetleri durur evde. Ezbere biliyorum içindekilerini neredeyse, o yüzden biraz önyargıyla gittim filme. Fakat film bizim bildiğimiz (ki o da ne kadar doğru tartışılır çünkü hiçbir kanıt yok) Hacivat ve Karagöz hikayesinden farklı bir yol çiziyor. Ezal Akay bilinen hikaye yerine, ona benzer bir "masal" anlatmayı seçmiş. Senaryo'yu Levent Kazak'la birlikte yazmışlar. Film için çok para harcandığı söyleniyor, dekorlar çok güzel, kıyafetler harika. Özel efektler ise idare eder durumda, keşke daha iyi olsaydı. Müzikler, Neredesin Firuze kadar olmasa da yine de akılda kalıyor, ayrıca filme de çok iyi oturmuş.

Konunun benim bildiğim hikayeden değişik olmasını yadırgasam da, uzun zamandır izlediğim iyi Türk filmlerinden biri bu. Keşke bu tip, eski masallarımızı anlatan daha çok filmler çekilse. Gidip de Keloğlan Karaprense Karşı dursun demiyorum, böyle eli yüzü düzgün bizi ve kültürümüzü herkese tanıtacak yapıtlardan sözediyorum. Film'in içinde kullanılan dil (hem eski hem de küfürlü) çocukların izlemesini zorlaştırıyor fakat zaten bu büyüklere yönelik bir masal. İki saatten fazla sürüyor ve ben hiç sıkılmadım izlerken. Oyuncular harika, herkes rolünü benimsemiş; sırıtan kimse yok oyuncular arasında. Fakat unutmayın, filmin adı "Hacivat Karagöz Neden Öldürüldü", o yüzden filmin sonuna hazırlayın kendinizi. Umarım harcadıkları emeğin ve paranın hakkını alır yapımcılar da, benzer türde filmlere devam ederler.

http://www.hacivatkaragoznedenolduruldu.com/

Gümrük

2006-02-15T19:57:00.000+02:00

Gümrük mevzuatları mı değişti? Yoksa şu son Kapıkule olaylarından sonra dikkat mi etmeye başladılar??

Amerikadan gelen paketim yaklaşık 10 gündür Topkapı Gümrüğünde yatıyormuş. Çok fazla uzak olmadığından gidip bir sorayım bari dedim, ben kayboldu filan sanıyorum. Çünkü yaklaşık 7-8 günde gelen paket (ki en son yazın almıştım, kapıma kadar geldi) 3 hafta geçmesine rağmen ses seda çıkmadı. Bu sefer kalın kapaklı kitaplardan filan aldığımdan heralde ağır geldi takıldı deyip; gümrüğe gittim ve öğrendim ki paketim orada beni bekliyormuş. İnsan eve bir not yollar da haberimiz olur. Neyse daha çok beklerdim akıl edip sormasaydım paketi.

İçeri girdim bilgisayardan numara alarak işlemlere başladık. İlk önce 1 numaralı bölümden irsaliye kağıdımız aldık. Sonra 7 numaraya gittim, koliyi alacağım sanıyorum hemen, saflık işte. :) Cama yapıştırmışlar kimlik fotokopisi lazım diye, bilgisayarcı amcaya sorup bir fotokopici buldum etraftan. Bir ehliyet fotokopisi tam 500 bin, hayılı olsun. 7 numaraya geri geldim, kolim bulundu ve yan tarafa teslim edildi. Yan taraf koli açıp inceleme mekanı. Amcalar açıp içinde ne var ne yok bakıyorlar. Sıra beklerken bir kişininkinin açılışına şahit oldum resmen korktum. Adam koca bir kutu içinde elektronik bir eşya getirtmiş. Ne olduğunu göremedim. Görevli memur kaç para bu diye sordu. Adam da 78 dolar dedi. 100'ü geçince gümrük ödemek gerekiyor ya. Görevli memur dedi ki, "Sana 178 dolar vereyim bana sat bunu, git.." :) Adam ucuza gelsin diye sallıyor kesin. Görevli resmen çıkardı cüzdanını, para çıkartmaya başladı. Sonunda adam pes etti, fatura veremem filan diye çark etti. Görevli de ben de sana koliyi veremem kardeşim diye adamı postaladı. Beni de bir korku aldı, benim akıllı internet satıcım irsaliyeye 1$lık Sample Kit yazmış. Yani bir çeşit deneme sürümü. Dedim içimden kesin yollayacaklar beni de böyle geri.
Neyse sıra bana geldi, başka bir amca açtı kolimi, dvd filan gördü, kitap da olduğunu söyledim içinde; "İnternet alışverişi mi? 100$ı geçerse gümrük var." dedi; işlemleri yapan teyzeye kağıtları verdi. Teyze içindeki faturaya baktı (tüm ürünlerin fiyatı 0$ görünüyor), irsaliyeye baktı (1$ görünüyor); "Yahu biraz insaflı yazın bari şunları!" diye bana kızdı. Onları benim yazmadığımı, kutunun değerinin 60 milyon filan olduğunu söyledim. İmzaladı kağıtlarımı. 1 numaraya geri gidip çıkış işlemini yaptım. 7 buçuğa geri dönünce, önceki koliyi yollayan amca yanlış geldiğimi 1'e gitmemi söyledi. 1'e zaten gittim ben, o zaman vezneye gidilmesi gerekiyormuş. Nasıl da unutmuşum!! Neyse vezneye gidildi, gümrük ücreti olarak (belki de evrak) 1,25 Ytl ödendi. Ardından da 8 numaradan kolim alındı.
Bu kadarcık ücret için kaç saat dolandım orada(yol parası bile çok daha fazla), Allah orada çalışanlara kolaylık versin. Havasız ve basık bir yer zaten, yazın kimbilir nasıl oluyordur. Bundan sonra kayboldu paketim diye yenisini istemeden önce ilk işim orayı ziyaret etmek olacak. Ayrıca paketin içeriğini adam gibi yazmalarını söyleyeceğim artık alışveriş yaparken.

Zippom Geldi

2006-02-12T12:56:00.000+02:00

Geldiği gün yazacaktım ama dijital makine problemi nedeniyle bugüne kaldı :)
Neyse uzun lafın kısası Perşembe günü Amerikadan postam geldi. Yaklaşık bir haftada geldi ki son Weblebi siparişimizin 2 haftada, ideefixe sipraşimizin de bir haftada geldiğini düşünürsek gayet güzel. Zippo ücreti, gümrük, posta, kapıya teslimat filan hepsi dahil $15.22 tuttu. Gönderdikleri dekontta "tell a friend" demişler o yüzden yazıyorum, alacak olursanız kullanın yani. :) Bu arada sitenin adı PipeShop, güya Türkiye'den ithal mallar da satıyorlar (bilmiyorum gerçekten ithal mi ediyorlar, uyduruyorlar mı :), ayrıca indirim yapıyorlar. Almak isterseniz hiç Türkiye'ye bulaşmayın, ucuza dışarıdan alın. Her eve lazım, evladiyelik bir eşya sonuçta.. ;)

Zippo

2006-01-31T17:16:00.000+02:00

Bugün çok acayip birşey oldu. Sigara içmememe rağmen ne zamandır bir Zippo almak istiyordum. Fiyatları yaklaşık 50-60 milyon olan Zippo'lardan tam alacakken yurtdışındaki bir forumda millet "Napıyorsun yahu, en güzelinin fiyatı 20$ zaten" demesiyle uyandım. İnternette ufak bir gezinti ve normal Zippo'lar 15$, işlemeli olanlar 25 $ (Hepsiburda'da yaklışık 60 $). Türkiye distribütörüne gittim, perakende satmadıklarını ama yardımcı olacaklarını söylediler. Normal olanları 50'ye veriyorlarmış. (Hepsiburada ve Carousel 10 kaat koymuş üzerine :) Fakat hala pahalı olduğunu söyledim, yurtdışından alacağımı belirtip dışarı çıktım.
Eve gelince Zippo'ya bir mesaj yazdım, böyle bir fiyat politikalarının olup olmadığını sordum. Sonuçta çakmağa özel bir vergi yok, %18 Kdv var. Gümrük vergisi vardır büyük ihtimal, bildiğim kadarıyla %20den fazla olmaması lazım; ona bakmalıyım. Fakat enterasan olan şu. Beni bugün telefonla aradılar. Distribütör'ün artık nesiydi bilmiyorum, arayıp bir sürü şey saydılar bilip bilmeden ne konuşuyorsun gibisinden :) Sanki hiç yurtdışından alışveriş yapmamışım gibi nasıl alacaksın, nasıl çekeceksin gümrükten diye saydırdılar.
Salak gibi gerçek adresimi de yazdım maile, gerçek telefonu da. Yaş bir durum yani, ama sonuçta yurtdışından alacağım şu çakmağı (ki onlar da aynı şeyi söyledi, alıp göstermem gerekiyormuş onlara; nasıl ucuz alınıyormuş internetten) Büyük bir zevkle gösteririm de, o herifler beni yer orada.. :)

Tilki Misali

2006-01-29T18:32:00.000+02:00

Yine döndüm Edirne'den...
Kalmayı beceremiyorum bir şehirde artık. Yine maket yaptık, yine sabahladık (yalan aslında -3 saat uyumuşum ki bundan fazlasını bile uyuyan ama ben herkesden çok sabahladım diyenlerden de vardı evde :) yine uhu kokusundan baş ağrısı çektik. Ama bu sefer değişik birşey vardı ilk defa maket yaparken çiğ köfte yedim, teşekkür ederim; yapanın ellerine sağlık. (isim vermiyoruz)
Ayrıca bizim arkadaşların evlerinde sınav zamanı besledikleri başka biriyle de tanıştık bu gezide. Aşıları tam, benim gibi okulu sevenlerden; ama benim kadar kimse başarılı olamaz okul konusunda..
Ayrıca İstanbul'da kar gördüm gözüm gönlüm açıldı, Edirne resmen buz gibi. -12lerde dolaşıyor sıcaklık (!) ve sokaktaki tüm su birikintileri buz tutmuş durumda. İstanbul çok sıcakmış, kıymetini bilelim lütfen..

Yine YoldaKaldım:) (M)

2006-01-23T18:25:00.000+02:00

Saat 6yi biraz geçiyor. Ben saat 1.15 te bindiğim otobüste Tv izliyorum. Her zamanki gibi Edirne yolunda kaldım. Geçen sefer 17 saatte gitmiştim, bakalım bu sefer kaç saat sürecek? Tem kapanmış kazalar yüzünden, yola tuz dökmüşler ama dallamalar emniyet seridinini kullanıp, zincir takmayıp, kaza yaptıklarından E5 e çıktık. Esas ilginç olansa, koştura koştura geldiğim otogara, kalkmasına 15 olan otobüse yer bulamandı. Ama önemli değil, TEM de kendisini önündeki kamyona geçirmiş ve ön bölümünü dağıtmış vaziyette yakaladık. Meraklanmayın, birşey olursa yazarım..

Derren Brown - Heist

2006-01-21T23:45:00.000+02:00

Dün akşam kardeşle Derren Brown amcamızın son tv programı izledik: Heist. Konu normal. Derren Brown gazeteye ilan veriyor, bir beyin gücü geliştirme semineri için çalışan orta gelirin üzerinde insanları toparlıyorlar. Sonuç? Sonuç da normal sayılır, seminer görünümü altında Derren Brown bu kişilerden dördüne bilinçaltı mesajları vererek bir banka soymalarını sağlamaya çalışacak.

Tabi bunu duyunca kesin kendi adamları filan kullanılmıştır denebilir ama değil. Derren amcanın önceki işlerini izlediyseniz zaten hakkında bir şüphemiz olamaz. Neler yaptı bir bakalım.. İnsanlarla konuşurken, kravatı dahil cebinde, ceketinde, bileğinde ne varsa götürebilen biri o. Sokakta yürürken ankesörlü telefonun çaldığını gören ve açan yoldan geçen normal bir insanı birkaç dakika içinde olduğu yere yığabilen biri. Köpek yarışlarında kaybettiği yarış biletiyle gidip vezneden kazanmış gibi ödeme alabilen biri. Hatta hiç satranç bilmeden 9 satranç ustasını yenebildi. Ve çok daha fazlası.. Piyasada tv programlarından derlenmiş bir dvd var, tv programları da kolaylıkla bulunabiliyor, çoğunu izledim ama yeri geldikçe yine yazarım.
Birazda bu programdan bahsedeyim. Birkaç hafta içinde insanların bilinçaltlarına bazı tetikler yerleştirerek onlara bu olayı yapmalarını sağlıyor. Fakat her insana güvenemeyeceğinden, son 4 kişiyi seçerken pek çok oyun kullanıyor. Mesela bunlardan en önemlisi Milgram deneyi, bununla ilgili de bir yazı yazacağım. Seminer diye millete bazı temel bilinen öğretileri anlatıyor, hatta kendi deyimiyle araya "zırvalıklar" eklemeyi de unutmuyor. :)
Diğer özel tv gösterilerine göre çok daha iyi hazırlanmış fakat sonu bana biraz zayıf kalmış gibi geldi. Ama başka biri bunu yapmayı hayal bile edemezdi heralde. Bulursanız izleyin, bu amcanın nesini bulursanız izleyin hatta :)

Pasta

2006-01-15T14:45:00.000+02:00

Geldik, gidiyoruz işte. Önemli olan güzel anları yakalamak şu hayattan. İnsanın hayallerini yerine getirebilmesi, istediklerimizi yapabilmek. Bizim için iyi ve güzel olanları seçebilmek. Her gün biraz daha yaşlanıyoruz, her gün biraz daha yoruluyoruz. Umudumuz azalıyor, yılmıyoruz. Sabahları yataktan çıkabiliyorsak, tek sebebi şu hayattan hala ümidi kesmediğimizdendir. Şu engebeli hayatta karşımıza birçok kişi çıkıyor, kimi arkadaş, kimi dost, kimi de hiçbiri. Kimi gerçekten arkadaş, kiminin taklit yeteneği çok gelişmiş. Herkesi kendin gibi görüyorsun yada en azından seni anlayabileceklerini. Ama herkes kendi görmek istediğini görebiliyor, fazlasını değil. Tek seni anlayan kişi, yine kendin oluyor. Ama yalnız değil hiçkimse; en büyük yalnızlık bile bir tanığa ihtiyaç duyar çünkü. Vakit geçiyor, zaman akıyor. Yapacağımız şeylerin listesi gün geçtikçe uzuyor ama zaman azalıyor. Bak pastanın yarısı bitti bile...

Bayram Sonu

2006-01-13T14:06:00.000+02:00

Bayramın son günü pek bayram sayılmaz nedense. Özellikle de böyle birleşke tatil durumu varsa. Bu bayram evde oturup misafir ağırlamak yerine, kalkıp Edirne'de kendimizi misafir olarak ağırlattık; iyi de oldu. Ne zamandır sıkıla sıkıla gittiğim Edirne yolculuğum bu sefer iyi geçti, hayret.
Bayram güzel geçti, özellikle dayımın yarım saat içinde hiç yoktan ciğer, kokoreç ve işkembe çorbası yaratmasını takdir ettim. (Gerçi yengemin de payı var ama olsun) Hakikaten dedemin oğlu böyle olur. :)
Yarın için toplantı hazırlıkları var bakalım milleti toparlayabilirsem bizdeyiz. Yarın malum gün. Anneme söyleyeyim de birşeyler hazırlasın; pastayı ben yapardım ama hazır alacağım. Doğumgünü pastası dediğin hazır alınır.. :p

Her Koyun Kendi Bacağından...

2006-01-10T11:46:00.000+02:00

Büyükler oturur, eski bayramlar ne kadar güzeldi diye dert yanarlardı. Şimdi anlıyorum onları, yaşlanıyoruz heralde. Küçükken buralarda kurban bayramı daha bir değişik yaşanırdı. Tamam hijyen yoktu, millet kurbanlarını boş arazilerde filan kesiyorlardı ama bayram da bayram gibi yaşanıyordu. Sabah erken kalkmak için bir sebebin vardı çocuk olarak. Şimdikiler ne bir kurban görüyorlar, ne bayramın ne için olduğundan haberdarlar. Ne bayramı olduğunu sorarsan tek bir yanıt var: "Para Bayramı". Hızlı globalleşme böyle oluyor demek, kurbanlarımız bir yerlerde kendi başlarına kesiliyor, etler belki bize bile uğramıyor; akrabalar öylesine ziyaret ediliyor. Birkaç yıla kadar o da yerini webcam tebriklerine bırakırsa hiç şaşırmam. Bizim ufaklıklar ileride dert yanarlar, eskiden akraba ziyaretlerine giderdik diye :) Sanırım yaşlanıyorum, ama zamanında bazı şeyleri gördüğüm için de mutluyum en azından...

Hazırlıklar sürüyor, annem'in isteğiyle Edirne'ye gideceğiz. Okul bitse de kurtulamayacağım heralde bu şehirden. Herkese iyi bayramlar; günlünüzce, sevdiklerinizle...

Hayaller

2006-01-07T16:47:00.000+02:00

Haftaiçi KanalD'de Genç Bakış programı vardı, gecenin bir yarısı. 32. Gün ekibi katıldı, güzel bir programdı. Pek çok şey konuşuldu ama aklımda yer eden Mithat Bereket'in birkaç sözü oldu. (İnşallah o demiştir, çok geçti hatırlamıyorum şimdi :) Üniversite okuyan çocuklar sorular sordular, "Medya'nın hangi bölümüne girelim" filan diye. O da yanıtladı. Nereye isterseniz girin dedi. "Ama puanınız tuttuğu yada aileniz istediği için değil. Kendi becerilerinize uygun ve seveceğiniz bir işe girin. Şu memlekette herkes iyi kötü bir işe girip, hergün binbir zahmet ve bıkkınlıkla işlerine gitmekte, ve emeklilik beklemekte. Siz onlardan olmayın." Şu ülkede en azından birkaç kişi istediği mesleği yapsın bari yahu. Kardeşim iki sene önce girdi Kimya Mühendisliğine, 18 yılıdır kimya ile ilgili birşey ağzına almamıştı. Eğitim sistemi değişsin Öss endeksli olmasın deniyor ama neyle girecek millet? Notlar da doğru dürüst verilmiyor ki, not ortalaması filan tutulsun. Filmlerde filan görürüz hep, birkaç ay ömür kalanlar hemen bir liste hazırlar; yapmayı istediği şeyleri çıkartırlar. Neden bunu hemen yapmıyoruz ki? Her sabah uyandığımızda bizi yataktan çıkaracak birşeylere ihtiyacımız var. Böylece memleket sorunlarına da değindim, hayırlı ve de uğurlu olsun. Blog'da bir ilki yaşıyoruz resmen..