10 Ekim 2006

0

60 Yaş

Dün annemin dürtmesiyle uyandım. Onlar önden gittiler, ben de hazırlanıp çıktım. Eve vardığımda, eniştemin ayakkabıları apartmanın önünde duruyordu. Edirne'den, Bodrum'dan ne kadar akraba varsa herkes oradaydı. Huzur içinde yat, enişte.

Konuya fazla girmeyeceğim, tek birşey söylemek istiyorum. Eniştemin hastalığının ilerlemesinin en büyük sebebi sigaraydı. Hasta olduğunu öğrendiğinde bile içiyordu, ilerleyince bırakmak zorunda kaldı. 4 gün önce "Hayatımı boşa harcamışım; gençken bir sigarayı söndürür, diğerini yakardım." demiş. Sigara ve içenlerle ilgili fikirlerimi bilen bilir, zaten arkadaşlarımın tamamı sigara içmez. İçenlerden biri arkadaşım olursa da bırakması için elimden geleni yapmışımdır, yaparım da. Arkadaş arkadaşa sigara ikram etmez, düşmanlara özgü bir davranış bu...

0 yorum: